электро́нна-вымяра́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
электро́нна-вымяра́льны |
электро́нна-вымяра́льная |
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льныя |
| Р. |
электро́нна-вымяра́льнага |
электро́нна-вымяра́льнай
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льнага |
электро́нна-вымяра́льных |
| Д. |
электро́нна-вымяра́льнаму |
электро́нна-вымяра́льнай |
электро́нна-вымяра́льнаму |
электро́нна-вымяра́льным |
| В. |
электро́нна-вымяра́льны (неадуш.)
электро́нна-вымяра́льнага (адуш.) |
электро́нна-вымяра́льную |
электро́нна-вымяра́льнае |
электро́нна-вымяра́льныя (неадуш.)
электро́нна-вымяра́льных (адуш.) |
| Т. |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнай
электро́нна-вымяра́льнаю |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнымі |
| М. |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льнай |
электро́нна-вымяра́льным |
электро́нна-вымяра́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аўтаметры́я, ‑і, ж.
Навуковая дысцыпліна, якая вывучае тэарэтычныя асновы праектавання аўтаматычных вымяральных і кантрольных прыбораў і вымяральных інфармацыйных сістэм.
[Ад аўта і грэч. metréō — вымяраю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мікрапрацэ́сар, -а, мн. -ы, -аў, м.
Прыстасаванне, якое выконвае алгарытмічную апрацоўку інфармацыі і прымяняецца ў электронных вымяральных прыборах.
|| прым. мікрапрацэ́сарны, -ая, -ае.
Выстаўка мікрапрацэсарнай тэхнікі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цыфербла́т, -а, М -ла́це, мн. -ы, -аў, м.
Пласцінка з дзяленнямі, па якіх рухаецца стрэлка ў гадзінніках і іншых вымяральных прыборах.
|| прым. цыфербла́тны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
карэ́кцыя, -і, ж. (спец.).
1. Выпраўленне, частковае змяненне чаго-н.
К. зроку.
2. Унясенне паправак у дзеянне вымяральных прыбораў, рэгулятараў у залежнасці ад змен умоў іх эксплуатацыі.
К. траекторыі палёту самалёта.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інва́р, ‑у, м.
Сплаў жалеза і нікелю, які мае вельмі малы каэфіцыент цеплавога расшырэння (ужываецца для вырабу дэталей дакладных вымяральных прыбораў).
[Англ. invar.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
юсціро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.
Спец. Праверка і наладка прыбораў і механізмаў (звычайна оптыка-механічных вымяральных прыбораў). Юсціроўка аптычных прыбораў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аўтаме́трыя аўтаметры́я
(ад аўта- + метрыя)
раздзел метралогіі, які вывучае тэарэтычныя асновы праектавання аўтаматычных вымяральных і кантрольных прыбораў і вымяральных інфармацыйных сістэм.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крэмалье́р
(фр. crémaillère)
механізм для плаўнага перамяшчэння рухомых частак у аптычных і вымяральных інструментах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
МЕХАНАТРО́Н [ад механа... + (элек)трон],
электравакуумная прылада, у якой кіраванне эл. токам ажыццяўляецца мех. перамяшчэннем яе электродаў. Прызначаны для пераўтварэння мех. велічынь (перамяшчэння, сілы, паскарэння ці інш.) у эл. сігнал; выкарыстоўваецца ў якасці датчыка вымяральных прылад.
т. 10, с. 320
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)