выле́чванне ср. выле́чивание, излече́ние, исцеле́ние; см. выле́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выле́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вылечыцца.

2. Зал. да вылечваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выго́йліваць

‘вылечваць, загойваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выго́йліваю выго́йліваем
2-я ас. выго́йліваеш выго́йліваеце
3-я ас. выго́йлівае выго́йліваюць
Прошлы час
м. выго́йліваў выго́йлівалі
ж. выго́йлівала
н. выго́йлівала
Загадны лад
2-я ас. выго́йлівай выго́йлівайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выго́йліваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

uzdrawiać

незак. вылечваць, аздараўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

áuskurieren vt выле́чваць, зале́чваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

выле́чвацца несов., возвр., страд. выле́чиваться, изле́чиваться, исцеля́ться; см. вы́лечыцца, выле́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изле́чивать несов. выле́чваць; (рану, язву и т. п.) гаі́ць, заго́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

remedy​2 [ˈremədi] v.

1. выле́чваць

2. выпраўля́ць;

That cannot be remedied. Гэтага ўжо не выправіш.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гаю́чы, ‑ая, ‑ае.

Карысны для здароўя; здольны вылечваць хваробу, садзейнічаць аздараўленню. Гаючае паветра. Гаючая трава. □ Ад гутаркі з Якавам у Андрэя быў такі душэўны стан, што як быццам яго напаіў хто гаючай вадой, якая так і разыходзілася цеплынёй па ўсім целе. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

філасо́фскі, -ая, -ае.

1. гл. філасофія.

2. Уласцівы філосафу (у 2 знач.); спакойны, разважлівы, удумлівы.

Філасофскія адносіны да справы.

3. перан. Глыбакадумны, сур’ёзны (разм.).

Рабіць з філасофскім выглядам.

4. У аснову якога пакладзена глыбокая ідэя (кніжн.).

Філасофская паэма.

○

Філасофскі камень — згодна з уяўленнямі сярэдневяковых алхімікаў, фантастычнае цудадзейнае рэчыва, якое можа ператвараць металы ў золата, вылечваць усе хваробы, вяртаць маладосць і г.д.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)