БАЯВА́Я ПАДРЫХТО́ЎКА,
сістэма навучання ваеннаслужачых, падраздзяленняў, часцей, злучэнняў, камандзіраў і штабоў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАЯВА́Я ПАДРЫХТО́ЎКА,
сістэма навучання ваеннаслужачых, падраздзяленняў, часцей, злучэнняў, камандзіраў і штабоў
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
wyćwiczenie
1. навучанне;
2.
3. пакаранне дубцамі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
шко́ла, -ы,
1. Навучальная ўстанова (пераважна пра пачатковую або сярэднюю).
2.
3. Напрамак у галіне навукі, майстэрства
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
шко́ла
(
1) навучальная ўстанова, якая ажыццяўляе агульную адукацыю і выхаванне маладога пакалення, а таксама будынак, дзе гэта ўстанова размяшчаецца;
2) сістэма адукацыі,
3) кірунак у навуцы, літаратуры, мастацтве, звязаны пераемнасцю прынцыпаў і метадаў (
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Schúle
1) шко́ла;
bei
die ~ besúchen, zur [in die] ~ géhen
die höhere ~ сярэ́дняя навуча́льная ўстано́ва;
die allgeméinbildende ~ агульнаадукацы́йная шко́ла;
die ~ schwänzen прагу́льваць уро́кі;
héute ist kéine ~ сёння заня́ткаў у шко́ле няма́;
die ~ ist um zwei Uhr aus заня́ткі ў шко́ле канча́юцца а друго́й гадзі́не;
bei
díeses Béispiel wird ~ máchen гэ́ты пры́клад пяро́ймуць мно́гія;
die hóhe ~ réiten
2) шко́ла, накіру́нак, ме́тад;
die romántische ~ раманты́чны накіру́нак;
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)