азербайджанскі паэт.Нар.паэт. Азербайджана (1964). Скончыў Азерб.пед.ін-т (1931). Друкаваўся з 1926. Аўтар зб-каў вершаў «Мроі» (1930), «Другая кніга» (1933), «Любоў да Радзімы» (1942), «Вясна кахання» (1957) і інш., паэт. трылогіі (паэмы «Над Ленінградам», 1948, Дзярж. прэмія СССР 1949; «На Апшэронскай зямлі», 1950; «Над Каспіем», 1958), драмы ў вершах «Хагані» (1955). Значнае месца ў яго творах займаюць тэмы гераізму і барацьбы за мір. На бел. мову асобныя вершы Р. пераклаў У.Шахавец.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
штармавы́мор. штормово́й;
ш. ве́цер — штормово́й ве́тер
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ве́тры і вятры́ ’нячысцікі’; ’віхры’, рус.маск.ве́тер ’нячыстая сіла’, польск.wiatr, wiater ’персаніфікацыя ветру ў народных паданнях’. Мн. л. да вецер (гл.) з захаваннем старажытнай семантыкі — абагульненая назва нячысцікаў, матываваная разбуральнай сілай ветру, а таксама яго здольнасцю «прыносіць» розныя хваробы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
поры́вистый пары́вісты;
поры́вистый ве́тер пары́вісты ве́цер;
поры́вистые движе́ния пары́вістыя ру́хі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
поути́хнутьсов., разг. тро́хі сці́хнуць;
ве́тер поути́х ве́цер тро́хі сціх.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
штормово́ймор. штармавы́;
штормово́й сигна́л штармавы́ сігна́л;
штормово́й ве́тер штармавы́ ве́цер.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
здзьмуцьсов. сдуть;
ве́цер здзьмуў папе́ру — ве́тер сдул бума́гу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
