нагуля́ть сов.
1. (увеличить вес) нагуля́ць;
2. (откормить на пастбище) адпа́свіць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
не́тто прил., торг. не́та нескл.;
не́тто-ве́с ж.-д. не́та-вага́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уде́льныйII физ., хим. и пр. удзе́льны;
уде́льный вес удзе́льная вага́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́веситьII сов.
1. (определить вес) зва́жыць, адва́жыць, нава́жыць;
2. (уравновесить) ураўнава́жыць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
найлягчэ́йшы прил. превосх. ст. са́мый лёгкий, легча́йший;
○ ~шая вага́ — спорт. наилегча́йший вес
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выва́жваць несов.
1. (определять вес) выве́шивать;
2. вывора́чивать (рычагом);
1, 2 см. вы́важыць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ГОЛЬФ (англ. golf),
спартыўная гульня з мячом і клюшкай. Полем для гольфа служыць участак натуральнай умерана перасечанай мясцовасці (поле, парк, узлесак) пл. ад 50 тыс. да 200 тыс. м², на якім размечана 9—18 дарожак-трас (даўж. 150—470 м, шыр. 30—40 м). У канцы кожнай з іх зроблены пляцоўкі пл. каля 20 м² з ямкай-лункай пасярэдзіне (глыб. 11 см, дыяметр 10 см). Мяч з літой літай* гумы (вес вага 42,5 г), клюшкі (у наборы) даўж. ад 85 да 110 см з галоўкамі рознай формы. Мэта гульні — ударамі клюшкай па мячу пракаціць яго праз усе дарожкі і патрапіць ім у кожную лунку. Перамагае той ігрок ці каманда, якія зробяць гэта найменшай колькасцю ўдараў.
Зарадзіўся гольф у сярэднія вякі ў Даніі. Найб. развіты ў Вялікабрытаніі, Канадзе, Аўстраліі, ЗША, краінах Скандынавіі. Уваходзіў у праграму Алімпійскіх гульняў (1900, 1904).
т. 5, с. 328
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пава́жыцца I сов. (определить свой вес) взве́ситься
пава́жыцца II сов. дерзну́ть, осме́литься, посме́ть, реши́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́важыць сов.
1. (определить вес) вы́весить;
2. вы́воротить (рычагом);
насі́лу пень ~жылі — наси́лу пень вы́воротили
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Ваг 1 ’рычаг для падняцця цяжару’ (Клім.), вага ’ўмацаваная на сасе перакладзіна, якая служыць для даставання вады са студні’ (Юрч.); ’палка для ўскладання рознага цяжкага грузу на воз’ (Інстр. I); ’рычаг для падымання бярвення’ (Інстр. II). Да вага (гл.). Серб.-харв. ва̑г ’рычаг’ дазваляе меркаваць, што гэта значэнне з’яўляецца праславянскім.
Ваг 2 ’від павіннасці пражай у час прыгону’ (Шатал.). Да вага. Форма м. р. можа быць вытлумачана ўплывам рус. вес.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)