Кавалерыйскі эскадрон імя Л. М. Даватара партыз. брыгады 121-й імя А. Ф. Брагіна Мінскай і Палескай абл. 8/153

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

учо́тчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба, якая вядзе ўлік чаго-н.

У. палявой брыгады.

|| ж. учо́тчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

teammate [ˈti:mmeɪt] n. член той жа кама́нды або́ брыга́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

камбры́г м., воен. (камандзі́р брыга́ды) комбри́г (команди́р брига́ды)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

комбри́г (команди́р брига́ды) воен. камбры́г, -га м. (камандзі́р брыга́ды).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

брыгадзі́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Кіраўнік брыгады (у 2 знач.).

Калгасны б.

2. Ваенны чын у рускай арміі ў 18 ст., сярэдні паміж палкоўнікам і генералам.

|| прым. брыгадзі́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

crewman [ˈkru:mən] n. (pl. -men) член брыга́ды; член кама́нды (карабля); член экіпа́жа (самалёта)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

brigadier

[,brɪgəˈdɪr]

n.

1) брыга́дны генэра́л

2) камандзі́р брыга́ды

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Brigádeleiter m -s, - брыгадзі́р, кіраўні́к брыга́ды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

brygadzista

м. брыгадзір; кіраўнік брыгады

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)