Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пілі́каць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).
1. Утвараць тонкія пісклівыя гукі (пераважна аб смычковых музычных інструментах).
На дварэ пілікала басэтля.
Пад бервяном пілікаў цвыркун.
2. Кепска іграць на чым-н.
П. на скрыпцы.
|| аднакр.пілі́кнуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз.пілі́канне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bass2[beɪs]n.mus.
1. бас, ні́зкі мужчы́нскі го́лас
2. інструме́нт ні́зкага рэгі́стра;
double bass кантраба́с, басэ́тля
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
double bass
1.
басэ́тляf., кантраба́с -а m.
2.
adj.
басэ́тлевы
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ба́са ’вялікая кадушка’ (Сцяшк. МГ, Сцяц.). Мяркуем, што гэта можа быць скарачэннем слова басэ́тля (гл.), якое ў значэнні вялікая бочка’ ўжываецца якраз у зэльвенскіх гаворках. Іншая магчымая этымалогія: запазычанне з польск.fasa ’бочка’ (< ням.Faß), з субстытуцыяй f > b. З гэтага апошняга ўзята і бел.фаска (гл. Слаўскі, 1, 221).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Банду́ра1. Рус.банду́ра, укр.банду́ра (з XVIII ст.). Запазычанне з польск.bandura ’тс’ < італ.pandura < лац.padūra < грэч.πανδοῦρα ’цытра, кіфара’. Фасмер, 1, 120; Брукнер, 14; Бернекер, 42; Міклашыч, 7; Рыхардт, Poln., 33; Кюнэ, Poln., 43; Рудніцкі, 72. Параўн. яшчэ Шанскі, 1, Б, 33.
Бандура2 ’занадта вялікая рэч’ (Яўс.). Мабыць, метафарычнае ўжыванне слова банду́ра, ’музычны інструмент (гл.). Рус.банду́ра ’тс’ і ’тоўстая нехлямяжая жанчына высокага росту’. Параўн. значэнні слова басэ́тля ’музычны інструмент’, вялікая дзяжа’, ’мажная жанчына’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
bass
I[bæs]
n., pl. basses or coll. bass
аку́нь
II[bæs]
n.
1) амэрыка́нская лі́па
2) лы́ка n.
III[beɪs]
n., pl. basses
1) бас -а m. (го́лас і сьпява́к)
2) басэ́тляf. (інструмэ́нт)
4.
adj.
басо́вы; ні́зкі (пра го́лас)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)