падзо́ліста-бало́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падзо́ліста-бало́тны |
падзо́ліста-бало́тная |
падзо́ліста-бало́тнае |
падзо́ліста-бало́тныя |
| Р. |
падзо́ліста-бало́тнага |
падзо́ліста-бало́тнай
падзо́ліста-бало́тнае |
падзо́ліста-бало́тнага |
падзо́ліста-бало́тных |
| Д. |
падзо́ліста-бало́тнаму |
падзо́ліста-бало́тнай |
падзо́ліста-бало́тнаму |
падзо́ліста-бало́тным |
| В. |
падзо́ліста-бало́тны (неадуш.)
падзо́ліста-бало́тнага (адуш.) |
падзо́ліста-бало́тную |
падзо́ліста-бало́тнае |
падзо́ліста-бало́тныя (неадуш.)
падзо́ліста-бало́тных (адуш.) |
| Т. |
падзо́ліста-бало́тным |
падзо́ліста-бало́тнай
падзо́ліста-бало́тнаю |
падзо́ліста-бало́тным |
падзо́ліста-бало́тнымі |
| М. |
падзо́ліста-бало́тным |
падзо́ліста-бало́тнай |
падзо́ліста-бало́тным |
падзо́ліста-бало́тных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
тарфя́на-бало́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тарфя́на-бало́тны |
тарфя́на-бало́тная |
тарфя́на-бало́тнае |
тарфя́на-бало́тныя |
| Р. |
тарфя́на-бало́тнага |
тарфя́на-бало́тнай
тарфя́на-бало́тнае |
тарфя́на-бало́тнага |
тарфя́на-бало́тных |
| Д. |
тарфя́на-бало́тнаму |
тарфя́на-бало́тнай |
тарфя́на-бало́тнаму |
тарфя́на-бало́тным |
| В. |
тарфя́на-бало́тны (неадуш.)
тарфя́на-бало́тнага (адуш.) |
тарфя́на-бало́тную |
тарфя́на-бало́тнае |
тарфя́на-бало́тныя (неадуш.)
тарфя́на-бало́тных (адуш.) |
| Т. |
тарфя́на-бало́тным |
тарфя́на-бало́тнай
тарфя́на-бало́тнаю |
тарфя́на-бало́тным |
тарфя́на-бало́тнымі |
| М. |
тарфя́на-бало́тным |
тарфя́на-бало́тнай |
тарфя́на-бало́тным |
тарфя́на-бало́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абля́пацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Апырскацца; запэцкаць сябе чым‑н. Абляпацца балотнай граззю.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ЗЫБУ́Н,
слой воднай і балотнай расліннасці, гл. Сплавіна.
т. 7, с. 120
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
до́лу, прысл.
Разм. Уніз, наніз. Густое галлё лазняку хіліцца долу пад халодным ветрам і палошча свае верхавіны ў сцюдзёнай балотнай вадзе. Чарнышэвіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МІ́НСКАЯ БАЛО́ТНАЯ ДО́СЛЕДНАЯ СТА́НЦЫЯ,
першая навук. ўстанова па культуры балот у Расіі і Беларусі. Засн. 21.8.1911 у Мінску паводле рашэння балотнай камісіі Мінскага губ. земства. 1-ы дырэктар А.Ф.Флёраў. Праводзіла навук. даследаванні ў галіне земляробства, раслінаводства, лугаводства, меліярацыі, глебазнаўства, геабатанікі, аграхіміі і агратэхнікі. Мела доследную гаспадарку (7,5 дзесяціны балотнай глебы каля прыпынку Лахва Палескай чыг.). У 1912—17 выдавала час. «Болотоведение» (з 1915 выходзіў у Маскве), які публікаваў справаздачы пра дзейнасць станцыі, навук. артыкулы, паведамленні аб новых машынах па асушэнні балоцістых глеб і здабычы торфу, агляды айч. і замежнай л-ры па балотнай справе. У 1912 удзельнічала ў юбілейнай с.-г. і саматужнай выстаўцы, арганізаванай Смаленскім т-вам сельскай гаспадаркі, у нарадзе па кармавых раслінах, лугаводстве і асушэнні балот Беларусі і Літвы. У 1913 пераўтворана ў раённую. У зону яе дзейнасці ўваходзілі Мінская, Валынская, Гродзенская, Чарнігаўская і Магілёўская губ. У 1930 на базе станцыі і аддзела асушэння і культуры балот Бел. дзярж. ін-та сельскай і лясной гаспадаркі арганізаваны Усесаюзны НДІ балотнай гаспадаркі.
З.В.Шыбека.
т. 10, с. 420
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
раку́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.
Невялікая ракавіна (у 1 знач.). Ад берагу моцна пахла багавіннем, ракушкамі і балотнай іржою. Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
папаку́рчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Разм. Курчыцца доўга, неаднаразова. Пасля таго, як узбек папакурчыўся жыватом ад балотнай вады, Машкін забараніў набіраць у біклажкі ваду з розных лужын і панаў. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фасамбро́нія
(н.-лац. fossombronia)
пячоначны мох сям. кадоніевых, які расце на аголенай пясчанай і балотнай глебах, па краях канаў, на палях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
іржа́ і (пасля галосных) ржа, -ы, ж.
1. Чырвона-буры налёт на паверхні жалеза, што ўтвараецца ў выніку акіслення яго ў паветры і ў вадзе.
І. на ланцугу.
2. Прымесь вокіслаў жалеза ў балотнай вадзе, якая надае ёй буры колер і спецыфічны прысмак.
3. Жоўта-аранжавыя плямы на паверхні раслін, якія з’яўляюцца ў тых месцах, дзе развіваюцца споры паразітных грыбкоў.
Хлебная р.
4. перан. Тое, што шкодна дзейнічае на каго-, што-н.
І. на душы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)