ДЭ́МАН (ад грэч. daimon бажаство, дух),
1) у старажытнагрэчаскай рэлігіі і міфалогіі бажаство, дух, істота, якая садзейнічае ці перашкаджае чалавеку ў здзяйсненні яго намераў.
2) У хрысц. рэлігіі — д’ябал, злы дух, нячыстая сіла.
т. 6, с. 347
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ІНА́НА, Інін,
Нінана («уладарка нябёс»),
у шумерскай міфалогіі гал. жаночае бажаство, багіня ўрадлівасці, цялеснага кахання і разладу. Пад імем Нінсіяны шанавалася таксама як астральнае бажаство — «зорка ранішняга ўсходу» (планета Венера). У акадскай міфалогіі вядома як Іштар.
т. 7, с. 218
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
паўбо́г, ‑а, м.
У антычнай міфалогіі — бажаство ніжэйшага разраду, а таксама герой, які заслужыў бессмяротнасць сваімі подзвігамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІШТА́Р,
багіня ўрадлівасці і цялеснага кахання, вайны і разладу ў міфалогіі стараж. вавіланян і асірыйцаў, гал. жан. бажаство вавілонскага пантэона. Астральнае бажаство, увасабленне планеты Венера. У заходнесеміцкай міфалогіі наз. Астарта, у шумерскай — Інана. Звесткі пра культ І. ёсць у эпасе пра Гільгамеша.
т. 7, с. 370
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
божество́ ср. Бажаство́, -ва ср., Бог, род. Бо́га м., Бо́ства, -ва ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
брахмані́зм, ‑у, м.
Старажытнаіндыйская рэлігія (вярхоўнае бажаство Брахма, або Брама), якая ўзнікла ў 10–9 ст. да н. э.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Сома,
старажытнаіндыйскі напітак і бажаство гэтага напітку.
т. 15, с. 81
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
абогатвары́ць, ‑твару, ‑творыш, ‑творыць; зак., каго-што.
Аднесціся як да бажаства, прызнаць за бажаство; абысціся, як з бажаством. Абогатварыць паэта.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абсалю́т, -у, М -лю́це, м. (кніжн.).
1. У ідэалістычнай філасофіі: вечная нязменная першааснова ўсяго існага (дух, ідэя, бажаство).
2. Нешта безадноснае, незалежнае, самаіснае.
Узвесці ў а.
3. Мяжа дасканаласці, узор; найвышэйшае разумовае ўяўленне пра што-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
МО́КАШ,
ва ўсходнеславянскай міфалогіі жаночае бажаство ўрадлівасці і вады, апякунка парадзіх, жаночай працы і дзявочай долі. Яе ўяўлялі ў выглядзе жанчыны з вял. галавой і доўгімі рукамі, якая прадзе па начах у хаце. М. — адзінае жаночае бажаство стараж.-рус. пантэона, чый ідал у Кіеве стаяў на вяршыні гары разам з кумірамі Перуна і інш. багоў. Непасрэдным працягам вобраза М. пасля прыняцця хрысціянства стала св. Параскева Пятніца.
т. 10, с. 513
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)