ба́бка

‘надкапытны сустаў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ба́бка ба́бкі
Р. ба́бкі ба́бак
Д. ба́бцы ба́бкам
В. ба́бку ба́бкі
Т. ба́бкай
ба́бкаю
ба́бкамі
М. ба́бцы ба́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́бка

‘страва з бульбы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ба́бка ба́бкі
Р. ба́бкі ба́бак
Д. ба́бцы ба́бкам
В. ба́бку ба́бкі
Т. ба́бкай
ба́бкаю
ба́бкамі
М. ба́бцы ба́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́бка

‘жанчына’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ба́бка ба́бкі
Р. ба́бкі ба́бак
Д. ба́бцы ба́бкам
В. ба́бку ба́бак
Т. ба́бкай
ба́бкаю
ба́бкамі
М. ба́бцы ба́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

праба́бка, -і, ДМ -бцы, мн. -і, -бак, ж.

Маці дзеда або бабкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пасастаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; -я́ны; зак., што.

Саставіць усё, многае.

П. снапы ў бабкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бобки́ (плоды лаврового дерева) бабкі́, -ко́ў ед. нет;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ба́бчыць

‘звальваць у бабкі пакосы (бабчыць грачыху)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ба́бчу ба́бчым
2-я ас. ба́бчыш ба́бчыце
3-я ас. ба́бчыць ба́бчаць
Прошлы час
м. ба́бчыў ба́бчылі
ж. ба́бчыла
н. ба́бчыла
Загадны лад
2-я ас. ба́бчы ба́бчыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ба́бчачы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ГРАЧА́НІКІ,

выраб з грэцкай мукі ў беларусаў. З рэдкага цеста пяклі бліны-грачанікі, якія змазвалі тоўчаным канапляным семем. На блясе пяклі таксама бабкі-грачанікі, якія расчынялі на жытняй ці ячнай муцэ, замешвалі грэцкай мукой.

т. 5, с. 417

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ба́бкаII (сустав, кость) ба́бка, -кі ж.;

игра́ в ба́бки гульня́ ў ба́бкі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

чырвонагало́вік, ‑а, м.

Тое, што і падасінавік. Чырвонагаловікі і бабкі хаваюцца ў высокай траве на палянах. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)