адпі́саны

1. см. апі́саны 2;

2. по́сланный в отве́т, отпи́санный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

two-dimensional [ˌtu:dɪˈmenʃnl] adj.

1. двухме́рны, пло́скі

2. невыра́зны, неглыбо́кі;

a twodi mensional image павярхо́ўна апі́саны во́браз

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

абрысава́ны

1. (акрэслены) umríssen; umrándet;

2. (ахарактарызаваны, апісаны) beschríeben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

срисо́ванный зрысава́ны; змалява́ны;

2. нарысава́ны; намалява́ны;

3. спі́саны, апі́саны; см. срисова́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Лячэбнік (уст.) ’кніга, у якой апісаны папулярныя спосабы лячэння розных хвароб’ (ТСБМ), лячэбніца ’лячэбная ўстанова спецыяльнага прызначэння’ і лячэбны, паводле Крукоўскага (Уплыў, 59), запазычаны з рус. мовы.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

storied

[ˈstɔrid]

1.

adj.

апі́саны, прасла́ўлены (у апавяда́ньнях, гісто́рыі)

2.

гл. storeyed

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

отпи́санный

1. апі́саны, мног. паапі́сваны;

2. пераве́дзены, перада́дзены;

3. адпі́саны, мног. паадпі́сваны; см. отписа́ть​ 1—3.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изображённый

1. ство́раны; намалява́ны; нарысава́ны; вы́леплены; вы́сечаны; пака́заны; адлюстрава́ны; апі́саны; раска́заны;

2. вы́яўлены, вы́казаны, пака́заны; см. изобрази́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

«ВЕ́ТРЫК»,

бел. народны танец. Муз. памер 24. Характэрна паступовае павелічэнне тэмпу да вельмі хуткага. Выканаўцы парамі трайным крокам рухаюцца па крузе, потым кружацца паасобку, то разыходзячыся, то збліжаючыся. Зафіксаваны пісьменнікам У.​Караткевічам у Аршанскім і Рагачоўскім р-нах і падрабязна апісаны ім у рамане «Дзікае паляванне караля Стаха».

Л.​К.​Алексютовіч.

т. 4, с. 131

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

КАНЧА́К,

хан полаўцаў у 2-й пал. 12 ст. Аб’яднаў полаўцаў і стварыў моцную ваен. арг-цыю, вёў упартую барацьбу супраць Кіева. Здзейсніў шэраг паходаў у Пераяслаўскую зямлю (1174, 1178, 1183), у 1185 нанёс паражэнне Ігару Святаславічу і паланіў яго. Паходы Ігара і інш. рус. князёў супраць К. апісаны ў «Слове аб палку Ігаравым».

т. 8, с. 15

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)