опо́рный апо́рны;

опо́рная ба́лка апо́рная бэ́лька;

опо́рный пункт воен. апо́рны пункт.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ку́дравіцы ’апорная частка прыстасавання пад вясло’ (Нар. сл.). Няясна.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

carcass, carcase [ˈkɑ:kəs] n.

1. ту́ша (жывёлы)

2. карка́с, касця́к, апо́рная канстру́кцыя

3. derog. ту́ша (пра тоўстага чалавека)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Trágbalken m -s, - буд. апо́рная бэ́лька

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Stützbalken m -s, - буд. апо́рная бэ́лька; падвалі́на

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

тра́ма

(ням. Tram)

апорная бэлька, якая падтрымлівае столь у драўляных будынках.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

nośny

nośn|y

апорны;

powierzchnia ~a — апорная паверхня

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

АСТРО́НАМА-ГЕАДЭЗІ́ЧНАЯ СЕ́ТКА,

сістэма звязаных паміж сабою астронама-геадэзічных пунктаў, якія размешчаны адзін ад аднаго на адлегласці 70—100 км. Утворана з радоў і сетак трыянгуляцыі і паліганаметрыі. Служыць для вызначэння фігуры і памераў Зямлі, складання тапаграфічных картаў. Гл. Апорная геадэзічная сетка.

т. 2, с. 57

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Trágfläche f -, -n тэх. апо́рная паве́рхня

2) ав. нясу́чая паве́рхня

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

girder

[ˈgɜ:rdər]

n.

апо́рная бэ́лька (у буды́нках, для сто́лі), тра́ма f.; (для да́ху) кла́дзіна f.; (для мо́сту) падва́ліна f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)