ва́куум-апара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ва́куум-апара́т ва́куум-апара́ты
Р. ва́куум-апара́та ва́куум-апара́таў
Д. ва́куум-апара́ту ва́куум-апара́там
В. ва́куум-апара́т ва́куум-апара́ты
Т. ва́куум-апара́там ва́куум-апара́тамі
М. ва́куум-апара́це ва́куум-апара́тах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

га́ма-апара́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. га́ма-апара́т га́ма-апара́ты
Р. га́ма-апара́та га́ма-апара́таў
Д. га́ма-апара́ту га́ма-апара́там
В. га́ма-апара́т га́ма-апара́ты
Т. га́ма-апара́там га́ма-апара́тамі
М. га́ма-апара́це га́ма-апара́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аку́стык, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Спецыяліст у галіне акустыкі (у 1 знач.).

2. Работнік, які абслугоўвае гукаўлоўныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рафінёршчык, ‑а, м.

Спец. Рабочы, які абслугоўвае рафінёрныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скорамаразі́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які хутка замарожвае. Скорамаразільныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для даення. Даільныя апараты. Даільная пляцоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акусты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да акустыкі. Акустычныя апараты. Акустычныя ваганні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інжэ́ктар, ‑а, м.

Струменная помпа для нагнятання вадкасцей у розныя апараты і рэзервуары.

[Фр. injecteur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пастэрызацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць для пастэрызацыі. Пастэрызацыйныя апараты. Пастэрызацыйны пункт. Пастэрызацыйная ванна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цеплаабме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да цеплаабмену, утварае цеплаабмен. Цеплаабменны працэс. Цеплаабменныя апараты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)