апазі́цыя

(лац. oppositio = супрацьпастаўленне)

1) супрацьпастаўленне сваіх поглядаў, палітыкі іншым поглядам, палітыцы;

2) група ўнутры дзяржаўнага органа, партыі, арганізацыі, якая выступае супраць большасці.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

«Рабочая апазіцыя» 1/318

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Ваенная апазіцыя» 2/549, гл. Восьмы з’езд РКП(б)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

аппози́ция апазі́цыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

оппози́ция апазі́цыя, -цыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

трацкі́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да трацкізму, трацкіста. Трацкісцкія погляды, Трацкісцкая апазіцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фро́нда, -ы, ДМ -дзе, ж.

1. Дваранска-буржуазны рух супраць абсалютызму ў Францыі ў 17 ст.

2. перан. Непрынцыповая апазіцыя, галоўным чынам па матывах асабістага або групавога характару (кніжн.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

opozycja

ж. апазіцыя;

opozycja parlamentarna — парламенцкая апазіцыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

opposition [ˌɒpəˈzɪʃn] n.

1. процідзе́янне, супраціўле́нне;

meet with opposition сустрака́ць процідзе́янне/пярэ́чанні

2. the Oppo sition апазі́цыя (палітычная партыя);

the leader of the Opposition лі́дар апазі́цыі

3. ling. апазі́цыя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Appositión f -, -en грам. прыда́так; апазі́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)