анатава́цца, ‑туецца; незак.

Зал. да анатаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анатава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. анатаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анатава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад анатаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

annotate

[ˈænəteɪt]

v.

анатава́ць, дава́ць заўва́гі або́ камэнта́рыі (да тэ́ксту); устаўля́ць заўва́гі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)