акругля́цца несов., возвр., страд. округля́ться; см. акруглі́цца, акругля́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
акругле́нне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. акругляць — акругліць і стан паводле знач. дзеясл. акругляцца — акругліцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
zaokrąglić się
зак. акругліцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
акругле́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.
Разм. Зрабіцца круглейшым; набыць акруглую форму; акругліцца. Алёшка вымыў пражку ў расе і стаў абчышчаць яе ад іржы. Раптам вочы яго акруглелі, на твары з’явілася ні то здзіўленне, ні то спалох.. Значыць, тут ён, бацька, загінуў. Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)