Verbum

анлайнавы слоўнік

Адука́цыя (Нас., Яруш., БРС, Гарэц.), адукаваны (Нас., БРС, Гарэц.), адукаванне (Нас.), едукацыя (Шпіл.), адукаваць (Шат.), едукаваться (Шпіл.) < польск. edukować, edukacja < лац. duco, ducere ’весці’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адука́цыя

(лац. oducatio)

1) працэс набыцця сістэматызаваных ведаў; навучанне (напр. права на адукацыю);

2) аб’ём ведаў, набытых у выніку навучання (напр. вышэйшая а.).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

інтэрнэ́т-адука́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	інтэрнэ́т-адука́цыя
Р.	інтэрнэ́т-адука́цыі
Д.	інтэрнэ́т-адука́цыі
В.	інтэрнэ́т-адука́цыю
Т.	інтэрнэ́т-адука́цыяй інтэрнэ́т-адука́цыяю
М.	інтэрнэ́т-адука́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бі́знес-адука́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	бі́знес-адука́цыя
Р.	бі́знес-адука́цыі
Д.	бі́знес-адука́цыі
В.	бі́знес-адука́цыю
Т.	бі́знес-адука́цыяй бі́знес-адука́цыяю
М.	бі́знес-адука́цыі

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Спецыяльная адукацыя, гл. Вышэйшая адукацыя, Сярэдняя спецыяльная адукацыя, Прафесійна-тэхнічная адукацыя