попя́титься пада́цца (наза́д, за́дам), адступі́ць, адысці́ (наза́д, за́дам);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

turn tail

адступі́ць, даць ця́гу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адры́нуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак.

Адысці назад, адступіць, адхлынуць. Натоўп адрынуў назад.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адступа́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. адступаць — адступіць (у 1, 5, 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адступле́нне, -я, н.

1. гл. адступіць.

2. Адхіленне ад асноўнай тэмы; устаўка ў тэкст якога-н. літаратурнага твора, не звязаная з яго асноўнай тэмай або сюжэтнай лініяй.

Лірычнае а. ў літаратурным творы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

recoil​2 [rɪˈkɔɪl] v.

1. (from, at) адско́чыць; адхіну́цца, адхілі́цца; адступі́ць (на не́калькі кро́каў)

2. аддава́ць (пры стральбе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

back out (of)

пару́шыць абяца́ньне, адступі́ць ад чаго́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

капітулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; -лю́й; зак. і незак.

1. Здацца (здавацца), згадзіўшыся на капітуляцыю, адмовіўшыся ад барацьбы.

Безагаворачна к.

2. перан. Адступіць (адступаць) перад цяжкасцямі, перашкодамі; прызнаць (прызнаваць) сваё бяссілле, слабасць.

К. перад цяжкасцямі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

throw up

а) informal ванітава́ць

б) зда́цца, адступі́ць, адмо́віцца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

cofnąć się

зак. адступіць; падацца назад

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)