перады́хваць

‘адпачываць; дыхаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перады́хваю перады́хваем
2-я ас. перады́хваеш перады́хваеце
3-я ас. перады́хвае перады́хваюць
Прошлы час
м. перады́хваў перады́хвалі
ж. перады́хвала
н. перады́хвала
Загадны лад
2-я ас. перады́хвай перады́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перады́хваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

адпачыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. адпачываць — адпачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

holiday​2 [ˈhɒlədeɪ] v. BrE адпачыва́ць; право́дзіць во́дпуск, кані́кулы, вака́цыі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

youth hostelling [ˈju:θˌhɒstlɪŋ] n. : go youth hostelling адпачыва́ць на турба́зе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lie by

бязьдзе́йнічаць, адпачыва́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

take a rest

адпачыва́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

odpoczywać

незак. адпачываць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wypoczywać

незак. адпачываць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

go to roost

ісьці́ адпачыва́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

адпачыва́ючы, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. незал. цяпер. ад адпачываць.

2. у знач. наз. адпачыва́ючы, ‑ага, м. Той, хто дзе‑н. адпачывае. З акіяна нахлынула раптам вялікая хваля і нечакана акаціла ўсіх адпачываючых халоднай вадой. Лынькоў.

3. Дзеепрысл. незак. ад адпачываць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)