tip over

перакулі́ць; абярну́ць, вы́вернуць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

абарача́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абярнуць (у 4, 5 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да абярнуць (у 1–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абаро́чваць несов. опроки́дывать, вали́ть, перевора́чивать; см. абярну́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паабаро́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Абярнуць усё, многае. Паабарочваць крэслы. Паабарочваць галовы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паваля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Нахіліўшы, абярнуць усё, многае. Вецер паваляў усе стагі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наваро́чаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., чаго.

1. Абярнуць, паваліць на бок вялікую колькасць чаго-н.

Буран наварочаў многа дрэў.

2. Накідаць у вялікай колькасці (разм.).

Н. кучу камення.

3. Наваліць чаго-н. без парадку.

Н. горы зямлі.

|| незак. наваро́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

празеліты́зм, ‑у, м.

Кніжн.

1. Імкненне распаўсюдзіць сваю веру, абярнуць іншых у сваю веру.

2. Гарачая адданасць якому‑н. вучэнню, якім‑н. перакананням.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

überkippen

1. vt перакулі́ць, абярну́ць

2. vi (s) губля́ць [тра́ціць] раўнава́гу; пераку́львацца, абаро́чвацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абе́рнуты

1. опроки́нутый, пова́ленный, перевёрнутый;

2. превращённый, обращённый;

3. фольк. обёрнутый;

4. обращённый;

1-4 см. абярну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)