ашмо́ргаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Тое, што і абшморгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашмаргну́ць гл. абшморгаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

абшмо́рганы разг.

1. обдёрганный, обо́рванный;

2. обша́рканный; см. абшмо́ргаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обша́ркать сов., прост. абшо́ргаць, абшмо́ргаць, мног. паабшмо́ргваць, абадра́ць, абдзе́рці, мног. паабдзіра́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Абшмарава́ць ’абцерці’ (Шат.) да шмараваць (гл.) ’пэцкаць, шмараваць’, параўн. абшмараваны ’запэцканы’ (Нас.), абшмараваць ’запэцкаць’ (Касп.). Магчыма, кантамінацыя з абшморгаць ’абцерці’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

абшмо́ргваць несов., разг.

1. обдёргивать, обрыва́ть;

2. обша́ркивать;

1, 2 см. абшмо́ргаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обдёргать сов., разг.

1. (оборвать) абарва́ць, мног. паабрыва́ць, абшмо́ргаць, мног. паабшмо́ргваць;

2. (обровнять) абскубці́, абцягну́ць;

обдёргать воз с соло́мой абскубці́ воз з сало́май;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)