абгаро́джванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абгароджваць — абгарадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обгора́живать несов., прост. абгаро́джваць, агаро́джваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ogradzać

незак. абгароджваць, агароджваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

éingittern vt абгаро́джваць агаро́джай

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinzäunen vt абгаро́джваць (пло́там)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

umgíttern vt абгаро́джваць кра́тамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zäunen vt абгаро́джваць (пло́там)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinfrieden, éinfriedigen vt абгаро́джваць, загаро́джваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ábzäunen vt абгаро́джваць, адгаро́джваць (плотам)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

огражда́ть несов.

1. уст. загаро́джваць, абгаро́джваць, агаро́джваць;

2. перен. (оберегать) засцерага́ць, ахо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)