дзевяцьсо́т, дзевяцісот, дзевяцістам, дзевяццюстамі, (
Лік і лічба 900.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзевяцьсо́т, дзевяцісот, дзевяцістам, дзевяццюстамі, (
Лік і лічба 900.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дэбо́ш, ‑у,
Шумны скандал з бойкай.
[Фр. débauche.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
натурфіласо́фія, ‑і,
Філасофія прыроды, вучэнне, якое спрабавала даць закончаную сістэму ведаў
[Ням. Naturphilosophie.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
педало́гія, ‑і,
Рэакцыйная буржуазная навука
[Ад грэч. paides — дзеці і logos — вучэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прэдыка́т, ‑а,
1. У логіцы — тое, што ў суджэнні гаворыцца
2. У граматыцы — тое, што і выказнік.
[Лац. praedicatum.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рабселько́ры, ‑аў;
Агульная назва рабочых і сельскіх карэспандэнтаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
су́дарга, ‑і,
Тое, што і сутарга.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тле́ннасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
...тэка, ‑і,
Другая састаўная частка складаных слоў, якая азначае памяшканне, сховішча для таго,
[Грэч. thēkē — ёмішча, скрынка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шко́дна,
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)