Аце́слівы (БРС, Касп., КЭС, лаг., Сцяшк., Янк. Мат., Бір. дыс.), ацесліўка тоўстая, гультаяватая жанчына’ (Янк. Мат.). З а‑цест‑лівы да цеста (гл.), параўн. цеслівы трохі недапечаны’ (Нас.), цеслявы ’тс’ (Нас., Сб.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Камле́нне ’вельмі хутка’ (Нас.). У выніку кантамінацыі слоў вока і імгненне (Нас. 228), параўці, чэш. okajnžik. Магчыма. адмяк, дапусціць, што разглядаемая лексема — аддзел — слоўны назоўнік ад (ляцець) кумільгом ’хутка, раптоўна’ (Сцяшк. Сл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Супако́н: супоко́н ве́ку ’спрадвеку’ (Нас.). Гл. спакон.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Сце́міць ’прыкмеціць, успомніць; заўважыць’ (Нас.). Гл. цеміць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыталачы́ць ’прыбіць штуршкамі’ (Нас.). Да талачы́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыця́пнуць ’прышыць наспех, спехам’ (Нас.). Гл. цяпаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перастрога ’перасцярога’ (Нас.). З польск. przestroga ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прадзеньгу́біць ’прамарнаваць час’ (Нас.). Да дзяньгуо (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прашны́ра ’прайдоха, прайдзісвет’ (Нас.). Да шны́рыць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Мярзя́чка ’дрыжыкі, калоціць’ (Нас.). Да мярэявы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)