Галкі́пер ’варатар’ (БРС). Рус. голки́пер, укр. голкі́пер. Бел. і ўкр. словы ўзяты з рус. мовы. У рус. мову гэта назва трапіла з англ. (англ. goalkeeper ’тс’: goal ’вароты; гол’, keepтрымаць’, keeper ’стораж’) дзесьці ў канцы XIX — пачатку XX ст. Гл. Шанскі, 1, Г, 117–118.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

deport

[dɪˈpɔrt]

v.t.

1) высыла́ць, ссыла́ць (у выгна́ньне)

2) (oneself) захо́ўвацца, трыма́цца, трыма́ць сябе́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

detain

[dɪˈteɪn]

v.t.

1) затры́мваць

I was detained — Мяне́ затрыма́лі

2) трыма́ць пад ва́ртай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

servant [ˈsɜ:vənt] n.

1. слуга́; слу́жка; служа́нка; на́йміт; на́ймічка;

keep servants трыма́ць слуг

2. слу́жачы; службо́вец;

a public/civil servant дзяржа́ўны слу́жачы, ура́давы чыно́ўнік

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ignorance [ˈɪgnərəns] n.

1. не́вуцтва, неадукава́насць

2. недасве́дчанасць;

keep smb. in ignorance трыма́ць каго́-н. у няве́данні

ignorance is bliss шча́сце ў няве́данні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wield [wi:ld] v. вало́даць, мець у рука́х;

wield an axe працава́ць сяке́раю;

wield power трыма́ць у сваі́х рука́х ула́ду;

wield the pen быць пісьме́ннікам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ма́рка

(ням. Marke)

1) знак аплаты паштовых збораў;

2) кляймо на тавары з абазначэннем месца вырабу;

3) гатунак, тып вырабу, тавару (напр. м. сталі);

4) разм. рэпутацыя, прэстыж (напр. трымаць марку).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

курсI курс, род. ку́рсу м.;

держа́ть курс трыма́ць курс;

меня́ть курс мяня́ць курс;

в ку́рсе де́ла у ку́рсе спра́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паслабе́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

1. Стаць слабым, слабейшым. Талімон адступіў ад цяжкай работы, таму што паслабеў здароўем. Кулакоўскі.

2. Аслабнуць — пра ўсіх, многіх. Але паправіць што-небудзь не было магчымасці, бо ўсе паслабелі так, што не маглі нават трымаць вінтовак. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распе́шчаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад распесціць.

2. у знач. прым. Які прывык да пяшчот; капрызны, распусны. [Нарыновіч:] — На жаль, яшчэ трапляюцца бацькі, якія хочуць трымаць апеку над дзіцем усё жыццё... У сем’ях такіх бацькоў вырастаюць захваленыя мамчыны дачушкі. Распешчаныя сыночкі. Грамовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)