альбуцы́д
[ад альбу(міны) + -цыд]
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца ў афтальмалогіі, а таксама пры лячэнні энтэракалітаў, цыстыту і інфіцыраваных ран.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
адалі́н
[ад лац. ad = пры + ал(ей)]
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца як заспакойвальны і снатворны сродак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
гексо́ній
(ад гр. heks = шэсць)
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца для лячэння сасудзістых спазмаў, пры гіпертанічнай хваробе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
геліяміцы́н
(ад гелія- + -міцын)
лекавы прэпарат, антыбіётык, які выкарыстоўваецца для лячэння інфіцыраваных ран, піядэрміі і інш.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пантацы́д
(ад гр. pan, -ntos = усё + -цыд)
бактэрыцыдны прэпарат, які выкарыстоўваецца для дэзінфекцыі ран, інструментаў, вопраткі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
тырэаідзі́н
(ад гр. thyreoeides = шчытападобны)
лекавы прэпарат, які змяшчае тыраксін; выкарыстоўваецца пры зніжанай функцыі шчытападобнай залозы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фенабарбіта́л
(ад гр. phaino = выяўляю + барбітал)
лекавы прэпарат, які ўжываецца як снатворны, супакойлівы і процісутаргавы сродак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
халаго́л
(англ. cholagogue, ад гр. cholagogos = жаўцягонны)
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца пры жоўцекамянёвай хваробе, халецыстытах, гепатахалецыстытах.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эргатамі́н
(ад фр. ergot = спарыш + аміны)
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца пры матачных кровацячэннях, атаніі маткі, мігрэні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каларго́л
[ад гр. kolla = клей + лац. arg(entum) = серабро + -ол]
лекавы прэпарат, які выкарыстоўваецца пры гнойных захворваннях.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)