Фальклор, гл. Народная творчасць

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

лазо́ўка, ‑і, ДМ ‑зоўцы, ж.

1. Адзін з гатункаў канюшыны, які дае два ўкосы ў год.

2. Народная назва лазаніцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ЗНІ́ЧКІ,

народная назва метэораў.

т. 7, с. 102

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Хата»,

беларуская народная гульня.

т. 16, с. 560

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«Цурка»,

беларуская народная гульня.

т. 17, с. 136

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

folklore

[ˈfoʊklɔr]

n.

1) ву́сная наро́дная тво́рчасьць, фальклёр -у m.

2) дасьле́даваньне фальклёру

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

baśń

ж. казка; паданне;

baśń ludowa — народная казка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

адраджа́льны, ‑ая, ‑ае.

Здольны адраджаць, аджыўляць. [Купала:] — А хіба «жывая вада» з нашых казак гэта не народная вера ў адраджальную сілу зямлі? Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сонцаваро́т, ‑у, М ‑роце, м.

Разм. Народная назва сонцастаяння. Адсюль пачаўся вялікі сонцаварот: ноч пайшла на спад, а дзень у рост. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Vólkseigentum n -s, -tümer наро́дны набы́так, наро́дная маёмасць [ула́снасць]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)