незапа́мятны, ‑ая, ‑ае.

Вельмі даўні. Ляжыць гэты белы камень тут з незапамятных часоў, і старыя кажуць, што ад яго і назва вёскі пайшла — Белая. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гва́рдыя, -і, ж.

1. Адборныя, лепшыя войскі.

2. перан. Выпрабаваная частка якога-н. калектыву, сацыяльнай групы і пад.

Рабочая г.

Белая гвардыя — агульная назва контррэвалюцыйных войск у час Грамадзянскай вайны ў Расіі ў 1918—1920 гг.

Чырвоная гвардыя — баявыя атрады рабочых, якія з’явіліся для барацьбы з контррэвалюцыяй і дзейнічалі ў 1917—1918 гг.

|| прым. гвардзе́йскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

смако́тны, ‑ая, ‑ае.

Абл. Смачны. На стале, у густым воблаку пары — белая, сопкая бульба. Яна разварылася так, што, здаецца, вось-вось рассыплецца на смакотныя кавалкі. Палтаран.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПАДАСІ́НАВІК, краснюк, чырвонагаловік (Leccinum aurantiacum),

грыб сям. балетавых. Пашыраны ў Паўн. паўшар’і. На Беларусі 5 форм, афарбоўка шапкі якіх залежыць ад месца росту грыба. Напр., П. баравы, дуброўны, чырв.-буры. Трапляюцца з чэрв. па вер. у лясах з асінай, бярозай, радзей з дубам, елкай, хвояй.

Пладовае цела — шапка на ножцы. Шапка дыям. 4—20 см (радзей 30), аранжавая, аранжава-чырв., чырв.-бурая, часам белая, паўшарападобная, сухая, з вузкай палоскай скуркі па краі. Ножка белая, даўж. 6—20 см, патоўшчаная каля асновы, валакністая, з лускавінкамі, якія з часам цямнеюць. Мякаць белая, шчыльная, на зломе сінее, потым шарэе. Споры гладкія, бураватыя, верацёнападобныя. Ядомы.

Падасінавік жоўта-буры.

т. 11, с. 485

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

чо́рна-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чо́рна-бе́лы чо́рна-бе́лая чо́рна-бе́лае чо́рна-бе́лыя
Р. чо́рна-бе́лага чо́рна-бе́лай
чо́рна-бе́лае
чо́рна-бе́лага чо́рна-бе́лых
Д. чо́рна-бе́ламу чо́рна-бе́лай чо́рна-бе́ламу чо́рна-бе́лым
В. чо́рна-бе́лы (неадуш.)
чо́рна-бе́лага (адуш.)
чо́рна-бе́лую чо́рна-бе́лае чо́рна-бе́лыя (неадуш.)
чо́рна-бе́лых (адуш.)
Т. чо́рна-бе́лым чо́рна-бе́лай
чо́рна-бе́лаю
чо́рна-бе́лым чо́рна-бе́лымі
М. чо́рна-бе́лым чо́рна-бе́лай чо́рна-бе́лым чо́рна-бе́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чырво́на-бе́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. чырво́на-бе́лы чырво́на-бе́лая чырво́на-бе́лае чырво́на-бе́лыя
Р. чырво́на-бе́лага чырво́на-бе́лай
чырво́на-бе́лае
чырво́на-бе́лага чырво́на-бе́лых
Д. чырво́на-бе́ламу чырво́на-бе́лай чырво́на-бе́ламу чырво́на-бе́лым
В. чырво́на-бе́лы (неадуш.)
чырво́на-бе́лага (адуш.)
чырво́на-бе́лую чырво́на-бе́лае чырво́на-бе́лыя (неадуш.)
чырво́на-бе́лых (адуш.)
Т. чырво́на-бе́лым чырво́на-бе́лай
чырво́на-бе́лаю
чырво́на-бе́лым чырво́на-бе́лымі
М. чырво́на-бе́лым чырво́на-бе́лай чырво́на-бе́лым чырво́на-бе́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

альбарутэ́ніка

(н.-лац. albaruthenica, ад лац. alba = белая + с.-лац. Ruthenia = Русь)

лацінская назва беларусазнаўства.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

алюмаге́ль

(ад лац. alumen = галун + гелі)

порыстая белая маса, што ўяўляе сабой вокіс алюмінію, адсарбент.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

літапо́н

(ад літа- + лац. ponere = класці)

- белая мінеральная фарба, сумесь сярністага цынку і сернакіслага барыю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

marshmallow

[ˈmɑ:rʃ,meloʊ]

n.

1) пу́хкая бе́лая цуке́рка; канды́тарскія вы́рабы з алтэ́йнага ко́раня

2) алтэ́й -я f. (куст)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)