контррэвалю́цыя, ‑і,
Рэакцыйная
[Фр. contre-révolution.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
контррэвалю́цыя, ‑і,
Рэакцыйная
[Фр. contre-révolution.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rozgrywka
rozgrywk|a1. розыгрыш; спаборніцтва;
2.
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
адзінабо́рства, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бая́рства, ‑а,
1. Баяры, баярскае саслоўе.
2. Званне, сан баярына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кла́савы
кла́савая свядо́масць Klássenbewusstsein
кла́савая
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
жо́рсткі, -ая, -ае.
1. Крайне суровы, бязлітасны, неміласэрны.
2. Вельмі моцны па сіле праяўлення, які пераўзыходзіць звычайную меру, ступень.
3.
4. Пра ваду, якая ўтрымлівае шмат кальцыевых і магніевых солей.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
рэвалюцы́йны, -ая, -ае.
1.
2. Які выражае ідэі рэвалюцыі, накіраваны на ажыццяўленне рэвалюцыі.
3. Устаноўлены рэвалюцыяй, які замацоўвае яе дасягненні.
4. Які ўносіць рэвалюцыю (у 2
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
марадзёр, -а,
1. Той, хто грабіць забітых і раненых на полі бою і займаецца грабяжом насельніцтва ў месцах катастроф.
2.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нацыяналі́зм, -у,
1. Ідэалогія і палітыка ў галіне нацыянальных адносін і культуры, якая зыходзіць з ідэй нацыянальнай перавагі пануючай нацыі і супрацьпастаўлення яе іншым нацыям.
2. Пачуццё нацыянальнага самазахавання, якое асабліва праяўляецца ў пэўныя гістарычныя перыяды, калі нацыі пагражае небяспека.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
bandytyzm, ~u
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)