konfekcja

konfekcj|a

ж. гатовае адзенне;

produkcja ~i — выраб адзення;

~a męska — мужчынскае адзенне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

дадра́цца, ‑дзярэцца; зак.

Разм. Канчаткова падрацца, знасіцца (пра адзенне, абутак і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бру́дзіцца, ‑дзіцца; незак.

Станавіцца брудным; пэцкацца. Светлае адзенне ў дарозе хутка брудзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

но́скі, ‑ая, ‑ае.

Які доўга носіцца; моцны (пра адзенне, абутак і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хала́т

(ар. chalat)

1) верхняе хатняе або рабочае адзенне;

2) верхняе адзенне ў некаторых азіяцкіх народаў (напр. бухарскі х.).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Dámenkonfektion f -, -en жано́чае адзе́нне (гатовая вопратка)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tracht I f -, -en строй, убо́р, адзе́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vertrágen* II vt зно́шваць (адзенне і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

КАЗАЧЫ́НА,

верхняе адзенне з аўчын ці сукна, якое шыецца накшталт кажуха ў талію. Тэрмін бытуе пераважна ў паўд.-ўсх. і цэнтр. частках Беларусі.

т. 7, с. 425

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МЯ́ТЛІК,

у беларусаў адзенне немаўлят; прамавугольны кавалак тонкага, мяккага льнянога палатна з круглай дзіркай пасярэдзіне для галавы. Звычайна кроілі з вынашанай матчынай кашулі.

т. 11, с. 81

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)