валькаме́рыя

(ням. Volkameria, ад Volckamer = назва мясцовасці ў Германіі)

дэкаратыўная форма клерадэндруму з белымі або блакітнымі пахучымі кветкамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

везувія́н

(ад іт. Vesuvio = назва вулкана)

мінерал класа сілікатаў зеленавата-жоўтага, блакітнага або зялёнага колеру са шкляным бляскам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ву́дленд

(англ. woodland = лясная мясцовасць)

назва апошняга з трох археалагічна выяўленых перыядаў гісторыі насельніцтва ўсх. раёнаў Паўн. Амерыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гава́на

(ісп. Habana = назва сталіцы Кубы)

1) гатунак тытуню, які выкарыстоўваецца для вырабу гаванскіх цыгар;

2) гаванскія цыгары.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пангі́ды

(ад н.-лац. pongo lacepede = назва аднаго з родаў арангутангаў + гр. eidos = выгляд)

тое, што і антрапоіды.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сеўр

(фр. sevres, ад Sevres = назва фр. горада)

мастацкія вырабы буйнейшага ў Францыі фарфоравага завода ў г. Сеўры.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

удабнапітэ́к

(ад груз. Udabno = назва паселішча ў Грузіі + -пітэк)

выкапнёвая чалавекападобная малпа, рэшткі якой знойдзены ў адкладах кайназою.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

э́рбій

(н.-лац. erbium, ад шв. Ytterby = назва шв. горада)

хімічны элемент, бліскучы метал, які належыць да лантаноідаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

grzbietowy

grzbietow|y

1. спінны;

płetwa ~a заал. спінны плаўнік; хіб;

styl ~y спарт. плаванне на спіне;

2. спец. які мае дачыненне да карэньчыка кнігі;

tytuł ~y — назва на карэньчыку;

3. хрыбтовы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вужа́ка, ‑і, ДМ ‑жа́цы, ж.

1. Разм. Агульная назва паўзуноў з доўгім гнуткім целам без ног; змяя.

2. перан. Пра ліхога, каварнага чалавека. Хіба ён [ляснічы] літасць сэрца мае? Ужо двух у службу запрагае: Адзін на рыбу — той у адборку.. Няма на іх, вужак, паморку. Колас.

3. у знач. прысл. вужа́кай. Звіваючыся, выгінаючыся. Рэчка Случ.. вужакай выкручвалася паміж пералескаў. «Маладосць».

•••

Віцца вужакай гл. віцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)