предприня́ть сов.

1. (начать) пача́ць, распача́ць; (взяться за что-л.) узя́цца (за што); (организовать) арганізава́ць;

2. (сделать) зрабі́ць;

что мне предприня́ть? што мне зрабі́ць?

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пренебре́чь сов.

1. пагрэ́баваць; (отнестись с презрением) адне́сціся з пага́рдай;

2. (оставить без внимания) занядба́ць (каго, што); не звярну́ць ува́гі (на каго, на што).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

у́ча́щий

1. прич. я́кі (што) ву́чыць; які́ (што) навуча́е; см. учи́ть;

2. сущ. навуча́льнік, -ка м.;

собрали́сь уча́щиеся и у́ча́щие сабралі́ся навучэ́нцы і навуча́льнікі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дыскутава́ць diskuteren vi (што-н пра што-н., über A); erörtern vt; ine Diskussin führen (пра што-н. um etw. A); ine Auseinndersetzung hben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

напыта́ць разм. nchforschen vi (што-н. über A); etw. zu erfhren schen; sich erkndigen (што-н. nach D); Erkndigungen inziehen* (што-н. über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прыпаміна́ць разм. sich (D) ins Gedächtnis (zurück)rfen*; sich er¦nnern (што-н. an A), sich besnnen* (што-н. auf A), sich entsnnen* (што-н.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ззя́біць

‘ахаладзіць, астудзіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ззя́блю ззя́бім
2-я ас. ззя́біш ззя́біце
3-я ас. ззя́біць ззя́бяць
Прошлы час
м. ззя́біў ззя́білі
ж. ззя́біла
н. ззя́біла
Загадны лад
2-я ас. ззя́б ззя́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час ззя́біўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зладкава́ць

‘прывесці ў парадак, уладзіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зладку́ю зладку́ем
2-я ас. зладку́еш зладку́еце
3-я ас. зладку́е зладку́юць
Прошлы час
м. зладкава́ў зладкава́лі
ж. зладкава́ла
н. зладкава́ла
Загадны лад
2-я ас. зладку́й зладку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час зладкава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зладко́ўваць

‘прыводзіць у парадак, уладжваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зладко́ўваю зладко́ўваем
2-я ас. зладко́ўваеш зладко́ўваеце
3-я ас. зладко́ўвае зладко́ўваюць
Прошлы час
м. зладко́ўваў зладко́ўвалі
ж. зладко́ўвала
н. зладко́ўвала
Загадны лад
2-я ас. зладко́ўвай зладко́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зладко́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зладо́ўваць

‘прыводзіць у парадак, уладжваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зладо́ўваю зладо́ўваем
2-я ас. зладо́ўваеш зладо́ўваеце
3-я ас. зладо́ўвае зладо́ўваюць
Прошлы час
м. зладо́ўваў зладо́ўвалі
ж. зладо́ўвала
н. зладо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. зладо́ўвай зладо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зладо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)