trzymać

trzyma|ć

незак.

1. трымаць;

~ć ręce w kieszeniach — трымаць рукі ў кішэнях;

~ć kogo w niepewności (napięciu) — трымаць каго ў няпэўнасці (напружанні);

~ć co (przed kim) w sekrecie — трымаць што (ад каго) у сакрэце;

mróz ~ł siarczysty — стаяў моцны мароз;

~ć kogo krótko — трымаць каго ў строгасці;

~ć kogo w ryzach — трымаць (каго) у абцугах;

~ć język za zębami — трымаць язык за зубамі;

~ć rękę na pulsie перан. быць у курсе спраў;

2. разм. z kim/czym быць на чыім баку; быць разам з кім;

~m cię za słowo — лаўлю цябе на слове

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

колпа́к в разн. знач. каўпа́к, -ка́ м.;

дура́цкий колпа́к бла́зенскі каўпа́к;

◊

держа́ть под стеклянны́м колпако́м трыма́ць пад шкляны́м каўпако́м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

züchten vt разво́дзіць, выро́шчваць, гада́ваць

2) трыма́ць у стро́гасці, кара́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

атла́нт

(гр. Atlas, -antos = імя міфічнага героя Атланта, якога багі прымусілі трымаць на плячах неба)

1) мужчынская статуя, якая падтрымлівае перакрыцце будынка, порціка;

2) першы шыйны пазванок у земнаводных, паўзуноў, птушак і млекакормячых.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ready​1 [ˈredi] n. the ready BrE, infml ная́ўныя гро́шы, ная́ўнасць, гато́ўка

♦ have smth. at the ready мець/трыма́ць што-н. напагато́ве

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

а́рышт, ‑у, М ‑шце, м.

1. Узяцце пад варту; пазбаўленне волі. Трымаць пад арыштам. Зняць арышт. Пазбегнуць арышту.

2. Забарона распараджацца чым‑н., якая накладаецца судовымі органамі. Арышт маёмасці. Накласці арышт на маёмасць.

•••

Дамашні арышт — знаходжанне пад вартай у сябе дома.

[Ням. Arrest.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адыхо́длівы, ‑ая, ‑ае.

Здольны хутка забываць крыўду, супакойвацца пасля гневу, злосці. Адыходлівае сэрца. □ Бацька ў злосці быў чалавек не зацяты — наадварот, вельмі адыходлівы. Сабаленка. Працаваць трэба было разам, ды Шаліма і не ўмеў доўга трымаць злосці, быў на дзіва адыходлівы. Асіпенка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дзяржа́ць, ‑жу́, ‑жы́ш, ‑жы́ць; незак., каго-што.

Трымаць. — Таксама мне гаспадар, — гаворыць старшы конюх Ячны. — Што дзе дзяржыць, там і кіне. Брыль. — Павінны мы моцна дзяржаць у руках тое, чым мы моцныя. Чорны. — Дзяржыце гэтага малайца! — паказвае пагранічнік на Гудзілку. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неўраўнава́жаны, ‑ая, ‑ае.

Якому не ўласціва душэўная раўнавага; які лёгка паддаецца настрою. [Шыковіча добра ведаў, што .. [Галіна Адамаўна] зусім не такая спакойная, што яна ў дзесяць разоў больш нервовая, чым яго жонка. Неўраўнаважаная, раўнівая... Шамякін. Мікіта быў чалавек неўраўнаважаны, гарачы, не ўмеў трымаць язык за зубамі. Новікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пры́вязь ж. Léine f -, -n, Strick m -(e)s, -e;

трыма́ць на пры́вязі an der Léine hálten* [führen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)