Lágerbestand m -(e)s, -stände наяўнасць тава́раў (на складзе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Líeferauto n -s, -s машы́на для даста́ўкі зака́заных [ку́пленых] тава́раў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

абме́н, -ну м., в разн. знач. обме́н;

а. тава́раў — обме́н това́ров;

а. ду́мкамі — обме́н мне́ниями;

○ а. рэ́чываў — обме́н веще́ств

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prohibicyjny

забаронны;

system prohibicyjny — сістэма забароны ўвозу замежных тавараў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

upłynnienie

н. рэалізацыя; продаж; збыт;

upłynnienie towarów — збыт тавараў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ГАНДЛЁВАЯ НАДБА́ЎКА,

надбаўка, якая вызначаецца гандл. прадпрыемствам да адпускных цэн прадпрыемстваў-вытворцаў пры продажы тавараў насельніцтву. Прызначаецца для пакрыцця выдаткаў гандл. прадпрыемстваў і атрымання пэўнага сярэдняга прыбытку. Можа мець абмежаваныя памеры (па рашэнні ўрада або органаў цэнаўтварэння).

т. 5, с. 24

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВІТРЫ́НА (франц. vitrine ад лац. vitrum шкло),

1) спецыяльнае акно ў магазіне для паказу тавараў.

2) Зашклёныя шафы, скрынкі для паказу розных экспанатаў у музеях і інш. установах. Для вітрыны вырабляецца спец. шкло павышанай трываласці («вітрыннае»).

т. 4, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МА́СА (ад лац. massa камяк, кавалак),

1) вялікая колькасць, буйное скопішча чаго-небудзь.

2) Паўвадкае або цестападобнае бясформеннае рэчыва; густая сумесь (паўфабрыкат) у вытв-сці некаторых тавараў (напр., папяровая маса).

3) Фізічная велічыня (гл. Маса ў фізіцы).

т. 10, с. 162

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

manufacturer

[,mænjʊˈfæktʃərər]

n.

1) фабрыка́нт -а m.; ула́сьнік заво́ду; прамысло́вец -ўца m.

2) вытво́рца -ы m. (прамысло́вых тава́раў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рэцэпі́са

(лац. recepisse, ад recipere = атрымліваць)

распіска, якая пацвярджае атрыманне тавараў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)