драпе́жніцтва, -а, н.

1. Спосаб існавання драпежных жывёл.

Ваўкі жывуць драпежніцтвам.

2. перан. Характар дзеянняў, уласцівых драпежніку (у 2 і 3 знач.).

3. перан. Шкодніцкае вядзенне гаспадаркі; браканьерства.

Лясное д.

Д. ў лоўлі рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

зімава́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, у якім зімуе рыба; прызначаны для зімавання рыбы. Зімавальная сажалка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навя́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., чаго.

Прыгатаваць шляхам вялення ў нейкай колькасці. Навяліць рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галаві́зна, ‑ы, ж.

Мяса з галавы жывёлы, рыбы як прадукт харчавання. Суп з галавізнай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

балы́к, ‑у, м.

Прасоленая і правяленая або правэнджаная спінная частка чырвонай рыбы. Асятровы балык.

[Ад цюрк. балык — рыба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рыбапрамысло́васць, ‑і, ж.

Галіна харчовай прамысловасць якая займаецца здабычай, апрацоўкай рыбы, ракападобных і інш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

chowder

[ˈtʃaʊdər]

n.

густы́ суп з ры́бы, малю́скаў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

іхтыяло́гія

(ад іхтыя- + -логія)

раздзел заалогіі, у якім вывучаюцца рыбы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

рыбапрадукцы́йнасць, ‑і, ж.

Здольнасць даваць рыбную прадукцыю, забяспечваць улоў рыбы. Рыбапрадукцыйнасць азёр Беларусі. Рыбапрадукцыйнасць Каспія.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недалаві́ць, ‑лаўлю, ‑ловіш, ‑ловіць; зак., каго-што.

Налавіць менш, чым трэба, чым меркавалася. Недалавіць рыбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)