энцыклапеды́чны

1. в разн. знач. энциклопеди́ческий;

э. сло́ўнік — энциклопеди́ческий слова́рь;

~ныя ве́ды — энциклопеди́ческие зна́ния;

2. энциклопеди́чный;

э. ро́зум — энциклопеди́чный ум

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шалёны, -ая, -ае.

1. Хворы на шаленства (у 1 знач.).

Ш. воўк.

2. Які страціў разважлівасць, цвярозы розум.

Шалёная, што ты надумала рабіць!

3. перан. Вялікай сілы, напружаны; нястрыманы ў пачуццях.

Шалёная скорасць.

4. перан. Неўтаймоўны, люты.

Ш. характар.

5. перан. Выпадковы, бязладны.

Шалёная куля.

◊

Шалёныя грошы — грошы, якія лёгка дастаюцца і таму расходуюцца неэканомна.

Шалёныя цэны (разм.) — вельмі высокія.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

senses

ро́зум -у m.; сьвядо́масьць f.

in one’s senses — пры сваі́м ро́зуме (у нарма́льным псыхі́чным ста́не)

to come to one’s senses —

а) прыйсьці́ да сябе́, апамята́цца, апрыто́мнець

б) узя́цца за ро́зум

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

one-track

[,wʌnˈtræk]

adj.

1) аднакале́йны

2) informal ву́зкі

One-track mind — аднабако́вы ро́зум

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sanity

[ˈsænəti]

n.

1) здаро́вы псыхі́чны стан, нарма́льная псы́хіка

2) здаро́вы ро́зум; разва́жнасьць f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

нягі́бкі, ‑ая, ‑ае.

1. Няздольны лёгка гнуцца, згінацца; пруткі. Нягібкі дрот. Нягібкае вецце. // перан. Бедны на адценні, невыразны (пра голас, мову і пад.).

2. перан. Які няўмела, марудна рэагуе на пэўныя абставіны, умовы. Нягібкі розум. Нягібкая палітыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сярмя́жка, ‑і, ДМ ‑жцы; Р мн. ‑жак; ж.

Разм. Тое, што і сярмяга. У казцы пра Несцерку, палескага мужыка ў несамавітай сярмяжцы і лазовых лапцях, але з прыроднай хітрынкай у вачах, .. [народ] славіў розум і дасціпнасць. «Полымя».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фрэнало́гія

(ад гр. phren = розум, душа + -логія)

антынавуковая тэорыя аб наяўнасці сувязі псіхалагічных і маральных асаблівасцей чалавека з формай яго чэрапа.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

односторо́нний в разн. знач. аднабако́вы;

односторо́нний драп аднабако́вы драп;

односторо́нний плеври́т аднабако́вы плеўры́т;

односторо́нний ум перен. аднабако́вы ро́зум;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozsądek, ~ku

rozsąd|ek

м. розум; разважнасць;

zdrowy ~ek — здаровы розум;

kierować się ~kiem — кіравацца розумам;

przemówić komu do ~ku — звяртацца да розуму каго

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)