Schánzarbeiten pl вайск. ако́пныя рабо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

herúmhocken vi сядзе́ць без рабо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

fréinehmen*

~, sich адпрасі́цца з рабо́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Валы́ндацца ’хадзіць без работы’ (Арх. Бяльк.). Гл. валанда.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рабо́та ж.

1. (дзеянне, занятак) Árbeit f -, -en; Betríeb m -(e)s, -e; Werk n -(e)s (справа; твор);

дакла́дная рабо́та Präzisiónsarbeit f;

рабо́та паво́дле гра́фіка Árbeit nach dem Tágesplan [Schíchtplan];

рабо́та паво́дле кантра́кту Árbeit laut [nach] Vertrág;

рабо́та па на́йму Verdíngung als Lóhnarbeiter;

2. (прадукт працы) Árbeit f -, -en; Léistung f -, -en (твор);

3. мн. рабо́ты Árbeiten pl, Betríeb m -(e)s;

авары́йныя рабо́ты Bérgungsarbeiten pl;

пагру́зачныя рабо́ты Ládearbeiten pl;

перава́лачныя рабо́ты Úmladearbeiten pl;

прае́ктна-канстру́ктарскія рабо́ты Projektíerungs- und Konstruktiónsarbeiten pl;

рабо́ты пу́ску-нала́дкі Éinrichtungs- und Inbetríebnahmearbeiten pl;

разгру́зачныя рабо́ты Áusladearbeiten pl;

ратаўні́чыя рабо́ты Réttungsarbeiten pl; Bérgungsarbeiten pl;

◊

узя́ць каго-н у рабо́ту разм. j-n ins Gebét néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

field work

Geol. палявы́я рабо́ты, разьве́дка; зьбіра́ньне ве́стак (статы́стыка, вывучэ́ньне грама́дзкай ду́мкі)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

будаўні́чы строи́тельный; (о лесоматериале — ещё) строево́й;

~чыя матэрыя́лы — строи́тельные материа́лы;

б. сезо́н — строи́тельный сезо́н;

~чыя рабо́ты — строи́тельные рабо́ты;

б. лес — строи́тельный (строево́й) лес

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наме́ціць в разн. знач. наме́тить; (поставить метку — ещё) поме́тить;

н. кандыдату́ру — наме́тить кандидату́ру;

н. план рабо́ты — наме́тить план рабо́ты;

н. бярвёны — поме́тить брёвна

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Руко́паш ’уручную’, руко́пашны ’ручной работы, самаробны’ (ТС). Гл. рукапашны.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

падра́д¹, -у, М -дзе, мн. -ы, -аў, м.

Дагавор аб выкананні адным бокам пэўнай работы па заказе другога боку, а таксама работа, што выконваецца паводле гэтага дагавору.

П. на пабудову школы.

Брыгадны п. (які заключаецца брыгадай рабочых непасрэдна з упраўленнем або трэстам).

|| прым. падра́дны, -ая, -ае.

Падрадная арганізацыя.

Падрадныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)