адле́гласць, -і, мн. -і, -ей, ж.

1. Прастора, якая раздзяляе два пункты, прамежак паміж чым-н.

Велізарная а. раздзяляе нас.

Трымаць на адлегласці (таксама перан.: пазбягаць блізкіх адносін, збліжэння з кім-н.).

2. Адрэзак шляху пэўнай велічыні, працягласці.

За гадзіну спадарожнік праходзіць велізарную а.

3. Больш-менш аддаленае месца; далечыня.

Перадача энергіі на далёкія адлегласці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Кліп-кліпперадача характэрнага скрыпу абутку на драўлянай падэшве’: «Пасля вайны хадзілі у клікатнях, клікатні гібаліся, і як ідзешß кліп‑кліп» (Сл. паўн.-зах., 477). З кантэксту відаць, што назва клікатні звязана з кліп‑кліп. Гл. кліпанікі.⇉_

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Knderfunk m -(e)s дзіця́чая (радыё)перада́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vergbe f -, -n перада́ча (заказаў), зда́ча падра́даў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Vergesllschaftung f - абагульне́нне, перада́ча ў ру́кі наро́да

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Wärmedurchgang m -(e)s цеплаправо́днасць, перада́ча цяпла́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

transmission

[trænsˈmɪʃən]

n.

1) перада́ча, трансьмі́сія (у аўтамабі́лі) f.

2) перадава́ньне, разно́шваньне n. (хваро́бы)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

uniform2 [ˈju:nɪfɔ:m] adj. адзі́ны, аднаро́дны, адно́лькавы;

be of (а) uniform length мець адно́лькавую даўжыню́;

uniform data transfer comput. уніфікава́ная перада́ча да́ных

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

транс...

Першая састаўная частка складаных слоў, якая абазначае: а) рух цераз якую‑н. прастору, перасячэнне яе, напрыклад: трансарктычны, трансатлантычны, трансакіянскі; б) размяшчэнне за межамі чаго‑н., напрыклад: трансальпійскі; в) перадача ці абазначэнне пры дапамозе чаго‑н., напрыклад: транслітарацыя.

[Лац. trans — цераз, скрозь.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

assignment

[əˈsaɪnmənt]

n.

1) вы́значанае зада́ньне; мі́сія f., даручэ́ньне n.

assignment in arithmetic — зада́ньне з арытмэ́тыкі

2) прызначэ́ньне n., наміна́цыя f.

3)

а) зако́нная перада́ча маёмасьці

б) дакумэ́нт, на падста́ве яко́га ро́біцца перада́ча

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)