indecent [ɪnˈdi:snt] adj.

1. непрысто́йны;

an indecent remark непрысто́йная заўва́га;

an indecent joke непрысто́йны жарт

2. ненале́жны;

He left us with indecent haste. Ён развітаўся з намі занадта хутка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

waspish

[ˈwɑ:spɪʃ]

adj.

1) асі́ны, як аса́

2) зло́сны, зласьлі́вы

a waspish person — зласьлі́вы чалаве́к; зье́длівы

a waspish remark — зье́длівая заўва́га, рэма́рка

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

aside

[əˈsaɪd]

1.

adv.

набо́к; убо́к; збо́ку

to put aside — адкла́сьці набо́к

Move the table aside — Адсу́нуць стол набо́к

to stand aside — стая́ць збо́ку

2.

n.

1) заўва́га, ска́заная напаўго́ласа

His low aside was overheard — Яго́ заўва́га, ска́заная напаўго́ласа, была́ ўсё ж пачу́тая

2) сло́вы, гаво́раныя акто́рам убо́к

- aside from

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

дапі́ска ж. (дадатак да напісанага) Nchschrift f -, -en; Zschfrift f -, -en; Ergänzung f -, -en;

2. (занясенне ў спіс) intragung f -, -en; Registrerung f -, -en;

3. (пісьмовая заўвага) hinzgesetzte schrftliche Bemrkung; Ergänzung f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

но́та1

(лац. nota = знак, заўвага)

1) умоўны графічны знак для абазначэння музычнага гуку, а таксама сам гэты гук;

2) мн. музычны твор у нотным запісе (напр. папка з нотамі);

3) перан. тон гаворкі, у якім выражана пэўнае пачуццё (напр. н. незадавальнення).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dopisek, ~ku

dopis|ek

м. прыпіска, заўвага;

~ek do listu — прыпіска да пісьма; постскрыптум;

~ki na marginesie — заўвагі на палях

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

sideswipe [ˈsaɪdswaɪp] n.

1. AmE уда́р збо́ку, уда́р у бок

2. infml (at) выпадко́вая заўва́га; «шпі́лька»;

She couldn’t resist a sideswipe at the actor. Яна не магла не адпусціць «шпільку» у бок акцёра.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

НАТАГРА́ФІЯ (ад лац. nota знак, заўвага + ...графія),

1) апісанне нотных выданняў і рукапісаў; дапаможнікі (паказальнікі, агляды, спісы, каталогі), у якіх апісаны і сістэматызаваны нотныя выданні і рукапісы; дапаможная галіна музыказнаўства.

2) Навук. дысцыпліна, што вывучае гісторыю, тэорыю і методыку апісання і класіфікацыю муз. твораў у іх нотным запісе. У заходнееўрап. краінах Н. як самаст. навук. галіна не вылучаецца, нотныя выданні і рукапісы вывучае муз. бібліяграфія.

Найб. ранняя форма Н. — індэксы ў рукапісных танарыях 9—11 ст. (зборы грыгарыянскіх песнапенняў, што размеркаваны па ладах). Адна з першых друкаваных Н. — сістэматычны спіс 1299 нотных, пераважна ням., выданняў у кнізе П.​Болдуана «Філасофская бібліятэка» (1616). З 18 ст. ў краінах Еўропы і ЗША выходзяць разнастайныя нотаграфічныя спісы, агляды, каталогі, у большасці з іх змяшчаюцца Н., складзеныя ў нац. аспекце. У Расіі першай формай Н. былі выдавецка-гандл. каталогі 2-й пал. 18 ст. На Беларусі вядомы з 1-й пал. 19 ст. З пач. 20 ст. нотныя выданні рэгіструюцца ў «Нотной летописи» (1931). З 1805 рэгулярна выдаваліся каталогі выд-ва І.​Завадскага (Вільня). «Летапіс друку Беларусі» мае спец. раздзел «Летапіс нотаў» (з 1924), бібліягр. паказальнік «Беларуская ССР у друку СССР і зарубежных краін» (1946—91) — раздзел «Ноты». Нотаграфічныя спісы і агляды змяшчаюцца ў дадатку да бюлетэня «Новыя кнігі Беларусі». Рэтраспектыўныя паказальнікі «Музычная літаратура БССР» (1963, 1977) і «Музычная літаратура Беларусі» (1997) улічылі нотныя выданні, якія выйшлі ў 1917—90, а таксама муз. творы бел. фальклору і бел. кампазітараў, апублікаваныя за межамі рэспублікі, матэрыялы перыяд. друку Беларусі 1945—90. Нотаграфічныя спісы прыводзяцца ў разнастайнай інфарм., навук.-даследчай, метадычнай і пед. л-ры па музыцы, бібліягр. даведніках (гл. Лексікаграфія музычная), бел. праграмах для муз. школ, вучылішчаў, Бел. акадэміі музыкі, персанальных бібліягр. паказальніках і інш.

Літ.:

Отраслевые библиографии БССР. Мн., 1979. С. 163—164;

Паказальнік бібліяграфічных дапаможнікаў Беларусі, 1997. Мн., 1998.

Н.​Г.​Мазурына.

т. 11, с. 205

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

unapt

[,ʌnˈæpt]

adj.

1) неадпаве́дны

an unapt remark — неадпаве́дная заўва́га

2) няўме́лы, няздо́льны, няспры́тны

unapt to learn — няздо́льны да наву́кі

unapt at games — няспры́тны ў гу́льнях

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пярэ́чанне н. inwand m -(e)s, -wände, inwendung f -, -en, inwurf m -(e)s, -würfe (заўвага); Entggnung f -, -en (адказ); Wderspruch m, Wderrede f -, -n (нязгода);

абве́ргнуць пярэ́чанні die inwände entkräften [widerlgen];

пярэ́чанняў няма́? hat jmand twas inzuwenden?

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)