англама́н
(ад п.-лац. Anglia = Англія + -ман)
чалавек, які захапляецца ўсім англійскім.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
англафо́б
(ад п.-лац. Anglia = Англія + -фоб)
чалавек, які ненавідзіць усё англійскае.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
авантуры́ст
(ад фр. aventure = прыгода)
чалавек, схільны да авантур, беспрынцыповы дзялок, прайдзісвет.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
брахіцэфа́л
(ад брахі- + -цэфал)
антр. чалавек з кароткай галавой (параўн. даліхацэфал, мезацэфал).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
мі́стык
(гр. mystikos = таямнічы)
чалавек, які верыць у існаванне таямнічых, звышнатуральных сіл.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
стылі́ст
(ад стылістыка)
чалавек, які валодае майстэрствам літаратурнага стылю, піша добрым стылем.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фат
(фр. fat, ад лац. fatuus = дурны)
самазадаволены франт, пусты, пошлы чалавек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фацэ́т
(польск. facet, ад лац. facetus = вясёлы, дасціпны)
разм. камічны, забаўны чалавек.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эгаі́ст
(фр. égoïste, ад лац. ego = я)
чалавек, якому ўласцівы эгаізм, сябелюб.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
насі́льшчык, ‑а, м.
Чалавек, які носіць багаж на вакзалах і прыстанях. Не паспелі пасажыры сысці на бераг, як на іх з усіх бакоў, нібы чайкі на хлеб, пачалі накідвацца насільшчыкі. Філімонаў. // Чалавек, які займаецца пераноскай чаго‑н. Насільшчыкі мэблі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)