насі́льшчык, ‑а, м.

Чалавек, які носіць багаж на вакзалах і прыстанях. Не паспелі пасажыры сысці на бераг, як на іх з усіх бакоў, нібы чайкі на хлеб, пачалі накідвацца насільшчыкі. Філімонаў. // Чалавек, які займаецца пераноскай чаго‑н. Насільшчыкі мэблі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вида́ть​II вводн. сл. (вероятно), прост. віда́ць, ма́быць, му́сіць;

он, вида́ть, весёлый челове́к ён, віда́ць (ма́быць, му́сіць), вясёлы чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

непогреши́мый

1. (безошибочный) беспамылко́вы, разг. непамы́льны, бясхі́бны;

непогреши́мый вы́вод беспамылко́вы (бясхі́бны) вы́вад;

2. (безгрешный) бязгрэ́шны;

непогреши́мый челове́к бязгрэ́шны чалаве́к.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

предрассу́док м. забабо́ны, -наў ед. нет; пры́мхі, -хаў, ед. пры́мха, -хі ж.;

◊

челове́к без предрассу́дков чалаве́к без забабо́наў (пры́мхаў).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

стра́нность ж.

1. дзі́ўнасць, -ці ж.;

2. (странная манера) дзіва́цтва, -ва ср.;

◊

челове́к со стра́нностями дзіва́к, чалаве́к з дзіва́цтвамі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

недаву́к м., недаву́чка м., ж. разм. vórzeitiger Schúlabgänger;

2. (мала дасведчаны чалавек) Hálbgebildete (sub) m -n, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пажылы́ bejáhrt, betágt;

пажылы́ ўзро́ст vórgeschrittenes Álter;

ён ужо́ пажылы́ чалаве́к er ist schon ein älterer Mann

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

амбі́цыя ж.

1. Ambitión f -; Éhrgeiz m -es;

2. Hóchnäsigkeit f - (самалюбства);

чалаве́к з амбі́цыяй hochnäsiger [éingebildeter] Mensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

празаі́чны

1. літ. in Prósa, Prósa-;

2. перан. prosá¦isch, alltäglich;

празаі́чны чалаве́к Prosá¦iker m -s, -, tróckener Álltagsmensch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапа́шчы разм. verlóren;

прапа́шчы чалаве́к ein verkómmener [únverbesserlicher] Mensch;

прапа́шчая спра́ва éine únrettbar verlórene Sáche; éine hóffnungslose Ángelegenheit

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)