белужы́ны, ‑ая, ‑ае.

Атрыманы з бялугі, уласцівы бялузе. Белужыная ікра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бербе́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да бербераў, уласцівы берберам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бі́тніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да бітнікаў, уласцівы бітнікам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вернападда́нніцкі, ‑ая, ‑ае.

Уст. Уласцівы вернападданаму. Вернападданніцкія пачуцці. Вернападданніцкае захапленне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ад’ю́нкцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да ад’юнкта, уласцівы ад’юнктам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ад’юта́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да ад’ютанта, уласцівы ад’ютантам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азакеры́тавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да азакерыту, уласцівы азакерыту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

лі́тыевы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да літыю, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ло́евы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да лою, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мадрыга́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да мадрыгала, уласцівы яму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)