éinzahlbar a які́ падляга́е пла́це; за які́ трэ́ба плаці́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

re-educate [ˌri:ˈedʒʊkeɪt] v. перавыхо́ўваць;

Young criminals must be re-educated. Маладых злачынцаў трэба абавязкова перавыхоўваць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

update​1 [ˈʌpdeɪt] n. мадэрніза́цыя, абнаўле́нне;

Maps need regular updates. У карты трэба рэгулярна ўносіць папраўкі.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ажу́р​2

(фр. àjour = на сённяшні дзень)

выкананне бухгалтарскіх запісаў у дзень правядзення гаспадарчых аперацый;

перан. усё ў ажуры — усё як трэба.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

лагары́фм

(лац. logarithmus, ад гр. logos = слова + arithmos = лік)

мат. паказчык ступені, у якую трэба ўзвесці лік-аснову, каб атрымаць дадзены лік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пушбо́л

(англ. push-ball, ад push = піхаць + ball = мяч)

спартыўная камандная гульня з вялікім скураным мячом, які трэба прапіхнуць у вароты праціўніка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

accurate

[ˈækjərət]

adj.

акура́тны, дакла́дны

You must be accurate in arithmetic — У арытмэ́тыцы трэ́ба быць дакла́дным

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Here you are!

а) Вось і вы

б) Вось вам; Вось то́е, што вам трэ́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ЗВА́РКА ТРЭ́ННЕМ,

зварка металаў пластычным дэфармаваннем нагрэтых узаемным трэннем паверхняў і наступным сцісканнем дэталей. Робіцца на машынах, у якіх вырабы, што трэба зварыць, замацоўваюць сувосева; вярчальны рух звычайна надаюць аднаму з вырабаў. Выкарыстоўваецца для злучэння валоў, штокаў з поршнямі, частак металарэзных інструментаў, інш. малагабарытных вырабаў з разнародных металаў і сплаваў, якія рэзка адрозніваюцца сваімі цеплафіз. і хім. ўласцівасцямі (напр., сталь з алюмініем і меддзю, тытан з алюмініем). Пашырана ў маш.-буд. і інстр. вытв-сці.

т. 7, с. 37

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

павыкарчо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выкарчаваць усё, многае. [Плакс:] — Перш чым сеяць, трэба падрыхтаваць глебу, трэба павыкарчоўваць старое карэнне... Зарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)