РАВІ́НСКАЯ (Ніна Антонаўна) (н. 31.12.1925, Мінск),

бел. артыстка аперэты (сапрана). Засл. арт. Расіі (1958). Засл. арт. Беларусі (2001). Скончыла Маскоўскі муз.-пед. ін-т імя Гнесіных (1970). З 1946 працавала ў т-рах муз. камедыі ў Расіі. У 1949—51 салістка Бел. дзярж. эстрады, з 1968 Магілёўскага абл. т-ра муз. камедыі. З 1970 у Бел. дзярж. муз. т-ры. Шырокі творчы дыяпазон Р. дазваляе ёй ствараць рознахарактарныя каларытныя вобразы. Сярод партый на бел. сцэне: Альжбета, Агата («Паўлінка» Ю.​Семянякі), Мальвіна, Паліна («Несцерка», «Судны час» Р.​Суруса), Васіліса («Дзяніс Давыдаў» А.​Мдывані), Соф’я («Вяселле ў Малінаўцы» Б.​Аляксандрава), Марфа («Бабскі бунт» Я.​Пцічкіна), Атаманша («Трубадур і яго сябры» Г.​Гладкова), Анжэла («Пацалунак Чаніты» Ю.​Мілюціна), міс Петынгтан («Мая жонка — ілгуння!» У.​Ільіна, У.​Лукашова), Беліса («Хітрамудрая закаханая» А.​Рабава), графіня Ілона, Праскоўя («Цыганскае каханне», «Вясёлая ўдава» Ф.​Легара), Ангільда, Адэта, княгіня Бажэна («Сільва», «Баядэра», «Марыца» І.​Кальмана) і інш.

А.​Я.​Ракава.

т. 13, с. 192

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

САЛАЎЁЎ-СЯДО́Й (сапр. Салаўёў) Васіль Паўлавіч

(25.4.1907, С.-Пецярбург — 2.12.1979),

расійскі кампазітар, муз.-грамадскі дзеяч; адзін з буйнейшых майстроў сав. песні. Нар. арт. СССР (1967). Герой Сац. Працы (1975). Скончыў Ленінградскую кансерваторыю (1936). У 1948—64 старшыня праўлення Ленінградскага аддзялення Саюза кампазітараў Расіі. У 1957—74 сакратар Саюза кампазітараў СССР, з 1960 — Саюза кампазітараў Расіі. Яго муз. стыль вылучаюць рус. нац. склад, апора на традыцыі нар. і быт. музыкі, глыбокі лірызм, прастата выказвання. Сярод твораў: балет «Тарас Бульба» (1940); аперэты «Самае запаветнае» (1951), «Алімпійскія зоркі* (1962) і інш.; музыка да спектакляў драм. т-ра і кінафільмаў, песні, у т. л. «Вечар на рэйдзе» (1941), «На сонечнай паляначцы» (1943), «Салаўі» (1944), «Дзе ж вы цяпер, сябры-аднапалчане» (1947), «Падмаскоўныя вечары» (1956), «Балада пра салдата» (1961) і інш. Дзярж. прэміі СССР 1943, 1947. Ленінская прэмія 1959.

Літ.:

Кремлев Ю. В.​П.​Соловьев-Седой: Очерк жизни и творчества. Л., 1960;

Хентова С.М. Соловьев-Седой в Петрограде-Ленинграде. Л., 1984.

Л.​А.​Шымановіч.

В.П.Салаўёў-Сядой.

т. 14, с. 105

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

friend [frend] n.

1. ся́бра, сябру́к; сябро́ўка; пры́яцель(ка); тава́рыш(ка);

an old friend of mine мой да́ўні ся́бра/пры́яцель

2. прыхі́льнік; спо́нсар

3. : the Society of Friends ква́керы

♦

make friends (with) пасябрава́ць;

a friend in need is a friend indeed ≅ сябры́ пазнаю́цца ў бядзе́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адхісну́цца сов.

1. откачну́ться, отклони́ться;

ма́ятнік ~ну́ўся — ма́ятник откачну́лся;

2. (резко отклониться) отшатну́ться;

ад нечака́насці ён ~ну́ўся — от неожи́данности он отшатну́лся;

3. перен. отшатну́ться;

сябры́ ~ну́ліся ад яго́ — друзья́ отшатну́лись от него́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рассе́яцца сов., в разн. знач. рассе́яться;

тума́н ~се́яўся — тума́н рассе́ялся;

стары́я сябры́ ~се́яліся па ўсёй краі́не — ста́рые друзья́ рассе́ялись по всей стране́;

кало́на во́рага ~се́ялася — коло́нна неприя́теля рассе́ялась;

непако́й ~се́яўся — трево́га рассе́ялась

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

misery

[ˈmɪzəri]

n., pl. -eries

1) паку́та f., цярпе́ньне n., няго́да f.; няшча́сьце n.; нядо́ля f.

the misery of poverty — паку́ты гале́чы

companions in misery — сябры́ ў няшча́сьці

2) бяда́ f., цяжкі́я абста́віны; гале́ча f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

звяры́нец, ‑нца, м.

Спецыяльна абсталяванае памяшканне, прыстасаванае месца, дзе трымаюць дзікіх жывёл для паказу. І сам звярынец быў цікавы: Высокі, зложаны з бярвення, І такі моцны — на здзіўленне! Каб воўк да коз не мог дабрацца Ні праз той верх, ні падкапацца. Колас. Вясной у горад, дзе жылі нашы сябры, прывезлі ў звярынец з Маскоўскага заапарка двух маладых мядзведзяў і шэсць лебедзяў. Даніленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перады́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Невялікі перапынак для адпачынку. Андрушка не даваў сабе і аднае хвіліны перадышкі. Лобан. [Пятро] пераканаў сябе, што зрабіў больш, чым сябры, а таму мае права на перадышку. Шамякін. // перан. Часовае спыненне якой‑н. дзейнасці. Тыдні два .. [вучні] старанна паўтаралі пройдзенае за зіму, пісалі дыктоўкі, практыкаваліся ў граматычным разборы, рашалі задачы. Нарэшце настаўнік даў ім перадышку. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

размежава́ць, ‑мяжую, ‑мяжуеш, ‑мяжуе; зак., каго-што.

1. Раздзяліць, правёўшы межы, граніцы. Размежаваць поле. □ Старыя сябры і прыяцелі, Турсевіч і Лабановіч, размясціліся ў кватэры найлепшым чынам. Усё падзялілі, размежавалі, і ніводзін ні ў чым не замінаў другому. Колас.

2. перан. Аддзяліць, адмежаваць адно (аднаго) ад другога. Адкрыла [Стэфа] вочы, але не адразу размежавала тое, што перажыла, і тое, што ўбачыла. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распісны́, ‑ая, ‑ое.

Упрыгожаны роспісам (у 2 знач.). Маўчалі мяхі распісныя, Дымкі ад цыгаркі плылі. Размову сябры баявыя У цеснай зямлянцы вялі. Калачынскі. Я бачыў гэтыя распісныя куфры — і не мог паверыць у будзённасць такой работы. «Маладосць». Ён паспешліва саскочыў у снег. Убачыў перад сабой задыханую конскую храпу, распісны вазок. Асіпенка. Узоры ўсцяж карніза распіснога І аканіцы — крылы матыля. Пысін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)