tent [tent] n. пала́тка; намёт, шацёр;

put up/pitch a tent ста́віць пала́тку/разбіва́ць пала́тку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fajkować

незак. разм. пазначаць што галачкай; ставіць галачку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

imperil

[ɪmˈperəl]

v.t.

ста́віць пад небясьпе́ку, ствара́ць небясьпе́ку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

impute

[ɪmˈpju:t]

v.t.

ста́віць у віну́, абвінава́чваць, вінава́ціць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ánrechnen vt залі́чваць; ста́віць у лік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Gedánkenpunkte pl шматкро́п’е;

~ máchen [sétzen] ста́віць шматкро́п’е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

paraphíeren vt дып. парафі́раваць, ста́віць ві́зу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

кон, ‑у, м.

1. Месца, дзе ставяцца фігуры, якія трэба выбіваць (пры гульні ў гарадкі, пікара і пад.). Абчарціць кон. Паставіць фігуры на кон. // Фігуры, расстаўленыя на гэтым месцы ў адпаведнасці з правіламі гульні. Выбіць кон з круга. // Месца, куды кладуць стаўку ў азартных гульнях. На коне ляжала капеек пяць медзі. Гарэцкі.

2. Адна партыя якой‑н. гульні. Згуляць кон у гарадкі.

•••

Ставіць на кон гл. ставіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Прыста́віцца ’паказацца, з’явіцца’ (рагач., Нар. Гом.). Да ставіць (ца) (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дыскрэдытава́ць

(фр. discréditer)

падрываць давер’е да каго-н., чаго-н., ставіць пад сумненне, прыніжаць чый-н. аўтарытэт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)