apparatus [ˌæpəˈreɪtəs] n.

1. прыбо́р, апара́т; апарату́ра; абсталява́нне

2. о́рган кірава́ння; (дзяржа́ўны) апара́т

3. physiol. апара́т

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Éssbesteck n -(e)s, -e стало́вы прыбо́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Táfelbesteck n -(e)s, -e стало́вы прыбо́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Tíschbesteck n -(e)s, -e стало́вы прыбо́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гравіме́тр, ‑а, м.

Прыбор, якім вымяраюць паскарэнне сілы цяжару.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бало́метр, ‑а, м.

Высокаадчувальны прыбор для вымярэння энергіі выпраменьвання.

[Грэч. bolē — прамень і metron — мера.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астро́граф, ‑а, м.

Астранамічны прыбор для фатаграфавання нябесных аб’ектаў.

[Ад грэч. astron — зорка і grapho — пішу.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анемо́метр, ‑а, м.

Метэаралагічны прыбор для вымярэння хуткасці ветру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адапто́метр, ‑а, м.

Прыбор для вымярэння светлавой адчувальнасці вока.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

магніто́метр, ‑а, м.

Прыбор для вымярэння напружанасці магнітнага поля.

[Ад грэч. magnētis — магніт і metréō — вымяраю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)