саслядзі́ць, ‑сляджу, ‑слядзіш, ‑слядзіць; ‑слядзім, ‑следзіце; зак., што.
Разм. Пакрыць слядамі; патаптаць. Саслядзіць падлогу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асмужы́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -му́жыць; -му́жаны; зак.
1. што. Зацягнуць, пакрыць смугою, туманам і пад.
Дым пажару асмужыў неба.
2. каго-што. Абветрыць, абпаліць сонцам.
Асмужыў вецер рукі, твар.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Асяні́ць ’нечакана ўзнікнуць (пра думку)’. Магчыма, з стараславянскай праз старарускую ці рускую. Стараславянскае слова ўтворана ад сѣнь ’цень’ (гл. сенцы) са значэннем ’пакрыць ценню’, ’прыкрыць, захаваць’ > ’сайсці звыш’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПРЫМУСО́ВЫЯ МЕ́РЫ ВЫХАВА́ЎЧАГА ХАРА́КТАРУ ў крымінальным праве,
меры, якія прымяняюцца ў адносінах да непаўналетняга, які ўчыніў злачынства, што не ўяўляе вял. грамадскай небяспекі, або ўчыніў упершыню менш цяжкае злачынства. Паводле крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь замест прымянення крымін. пакарання суд можа пастанавіць абвінаваўчы прыгавор і назначыць такой асобе меры: перасцярогу (тлумачэнне непаўналетняму вынікаў паўторнага ўчынення злачынстваў, прадугледжаных законам); ускладанне абавязацельства публічна ў інш. форме, якую вызначыць суд, прынесці прабачэнне пацярпеламу; ускладанне на непаўналетняга абавязацельства ў наступным пакрыць сваімі сродкамі або працай нанесеныя ім страты; абмежаванне свабоды вольнага часу на пэўны тэрмін (забарона наведвання пэўных месц, абмежаванне знаходжання па-за домам у пэўныя часы сутак, абавязковая яўка для рэгістрацыі ў орган, які кантралюе яго паводзіны); змяшчэнне на тэрмін да 2 гадоў у спец. навуч.-выхаваўчую або лячэбна-выхаваўчую ўстанову. У выпадку злоснага ўхілення непаўналетняга ад выканання гэтых мер суд можа замяніць прызначаную меру на больш строгую.
Э.І.Кузьмянкова.
т. 13, с. 73
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
залакірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак., што.
Пакрыць лакам пашкоджаныя месцы ў якой‑н. палакіраванай рэчы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
заплю́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Пакрыць пырскамі (вады, гразі і пад.). Заплюхаць сукенку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
забаластава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.
Пакрыць, засыпаць баластам (у 3 знач.). Забаластаваць чыгуначнае палатно.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
наваскава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; зак., што і чаго.
Пакрыць, нацерці воскам. Наваскаваць падлогу. Наваскаваць нітку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зацерушы́ць, -церушу́, -цяру́шыш, -цяру́шыць; -цяру́шаны; зак.
1. каго-што. Пакрыць тонкім слоем чаго-н. сыпкага.
Першы снег зацерушыў зямлю.
2. Пачаць церушыць (пра снег і інш.).
Зацерушыў сняжок.
|| незак. зацяру́шваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
акры́ць, -ы́ю, -ы́еш, -ы́е; -ы́ты; зак., каго-што.
1. Накрыць, ахінуць.
А. плечы цёплай коўдрай.
2. перан. Пакрыць, агарнуць.
Жыта маладое поле ўсё акрыла.
Шэры туман акрыў лугавіну.
|| незак. акрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)