жмудзь, ‑і, ж.

Даўнейшая назва літоўскага племя жэмайты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гяу́р, ‑а, м.

Пагардлівая назва іншаверца ў магаметан.

[Ад тур. gâvur — няверуючы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

коранеклубняпло́ды, ‑аў.

Агульная назва для караняплодаў і клубняплодаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крыль, ‑я, м.

Прамысловая назва планктонных марскіх рачкоў.

[Ад гал. kriel — драбяза.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

на́цы, нескл.

Скарочаная назва нямецкіх нацыянал-сацыялістаў (фашыстаў).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пу́шта, ‑ы, ж.

Назва травяністага лесастэпу ў Венгрыі.

[Венг. puszta.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эскімо́, нескл., н.

Назва сорту марожанага, глазураванага шакаладам.

[Фр. esquimau.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сямёрка, -і, ДМ -рцы, мн. -і, -рак, ж.

1. Лічба

7.

2. Назва чаго-н. з сямі адзінак, напр., група з сямі чалавек, карта (для гульні) з сямю ачкамі і пад.

3. Назва маршрутаў транспартных сродкаў, абазначаных лічбай 7 (трамвай, аўтобус, тралейбус; разм.).

Дзе с. спыняецца? Паеду на сямёрцы.

|| прым. сямёрачны, -ая, -ае (да 2 і 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

смярдзю́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Тое, што і скунс.

2. Назва розных раслін (траў), якія маюць моцны непрыемны пах.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

стака́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

1. Гільза артылерыйскага снарада.

2. Назва дэталей рознага прызначэння, якія маюць цыліндрычную форму.

|| прым. стака́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)