Разм. Тое, што і паперці (у 1 знач.). Да стала паперліся ўсе, глядзець, што будзе.Галавач.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
askance
[əˈskæns]
adv.
недаве́рліва, незадаво́лена, падазро́на, ско́са
to look askance at someone — глядзе́ць на не́кага ско́са
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
muse
[mju:z]1.
n.
му́за f.
2.
v.i.
1) ду́маць, разду́мваць, разважа́ць; заду́мвацца
2) задуме́нна глядзе́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Выбача́ць ’дараваць, прабачаць’ (Нас., Грыг., Яруш., Шпіл., Касп., Гарэц., Байк. і Некр., Бір. Дзярж., БРС, КТС), выбачэ́нне ’прабачэнне’ (Нас., Яруш., Гарэц., Байк. і Некр., БРС), выбачанне ’літасць’ (Нас.), укр.вибача́ти ’дараваць, прабачаць’, вибачення ’прабачэнне’. З польск.wybaczać ’тс’, wybaczenie ’прабачэнне’, wybaczanie ’тс’, што ў сваю чаргу ад baczyć ’звяртаць увагу, глядзець пільна’. Параўн. палес.выбачиты ’выпусціць з вачэй (з поля зроку)’, г. зн. ’не глядзець, не звяртаць увагі, прабачаць’ (Булг., 194; Брукнер, 10); гл. ба́чыць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
неўздага́д, безас.узнач.вык.
Разм. Не здагадацца, не зразумець; не прыйшло ў галаву. Старонняму чалавеку можа і неўздагад, як часам балюча было глядзець чалавеку на чужое шчасце.Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перагава́рвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Тое, што і перагаворвацца. Бабы суцяшалі жонку, паціху перагаварваліся і не пераставалі глядзець на дарогу, па якой ішоў на вайну яшчэ адзін чалавек.Чыгрынаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)