Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
гэ́такіігэ́ткі, ‑ая, ‑ае, займ.
Разм. Тое, што і такі. Дарогу! Дарогу сустрэчнаму плану! З гэтакім лозунгам хто ж не згодзіцца?Крапіва.— Няўжо табе, Амяллян, не сорам глядзець на гэтакі двор? — пачаў ушчуваць яго Журавінка.Лобан.Душой я вольны чалавек І гэткім буду цэлы век!Купала.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
auditor
[ˈɔdətər]
n.
1) аўды́тар -а, рэвізо́р -а m., фіна́нсавы кантралёр
2) слуха́ч -а́m.
3) во́льны слуха́ч на ўнівэрсытэ́це
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
bohemia
[boʊˈhi:miə]
n.
багэ́ма f.
а) свабо́дны й во́льны спо́саб жыцьця́
б) ме́сца, дзе мастакі́ й пісьме́ньнікі вяду́ць тако́е жыцьцё
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
informal
[ɪnˈfɔrməl]
adj.
1) нефарма́льны; неафіцы́йны; без датрыма́ньня фарма́льнасьцяў
2) про́сты, во́льны; штодзённы (пра во́пратку)
3) гутарко́вы, размо́ўны, нелітарату́рны (сло́ва)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
портм. Háfen m -s, Häfen;
во́льны порт Fréihafen m;
марскі́ порт Séehafen m;
рачны́ порт Bínnenhafen m;
увайсці́ ў порт den Háfen éinlaufen*; den Háfen ánlaufen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
ама́тар
(польск. amator, ад лац. amator)
чалавек, які ў вольны час займаецца чым-н. не для заробку, а па ахвоце (напр. а. палявання, а. музыкі).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кампа́нія
(польск. kompania, ад фр. compagnie)
1) гандлёвае або прамысловае аб’яднанне прадпрыемцаў (напр. чыгуначная к., акцыянерная к.);
2) група асоб, якія разам праводзяць вольны час.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ВА́АЛЬС ((Waals) Ян Дыдэрык ван дэр) (23.11.1837, г. Лейдэн, Нідэрланды — 9.3.1923),
нідэрландскі фізік. Чл. Нідэрландскай, Парыжскай, Берлінскай АН, Нацыянальнай АН ЗША. У 1862—65 вольны слухач Лейдэнскага ун-та. Праф. Амстэрдамскага ун-та (1877—1907). Навук. працы па малекулярнай фізіцы і нізкатэмпературных з’явах. Вывеў Ван-дэр-Ваальса ўраўненне і ўстанавіў неперарыўнасць газападобнага і вадкага станаў рэчыва. Разгледзеў пытанне пра малекулярныя сілы ў газападобным і вадкім станах у сувязі з будовай рэчываў. Распрацаваў тэорыю бінарных сумесяў і тэрмадынамічную тэорыю капілярнасці. Нобелеўская прэмія 1910.
шведская спявачка (драм. сапрана); прадстаўніца школы бельканта. Вучылася ў Стакгольме (1941—46). У 1948—51 салістка Каралеўскай оперы ў Стакгольме. У 1953—86 у т-рах «Ковент-Гардэн», «Ла Скала», «Метраполітэн-опера» і інш. Валодала надзвычай моцным голасам прыгожага тэмбру вял. дыяпазону, драм. выразнасцю. Вядомая выканальніца партый у операх Р.Вагнера: Ізольда, Брунгільда, Эльза, Лізавета («Трыстан і Ізольда», «Пярсцёнак нібелунга», «Лаэнгрын», «Тангейзер). Інш. партыі; Агата («Вольны стралок» К.М.Вебера), Алена («Мефістофель» А.Бойта), Аіда («Аіда» Дж.Вердзі), Тоска, Турандот (аднайм. оперы Дж.Пучыні), Саламея («Саламея» Р.Штрауса), Донна Ганна («Дон Жуан» В.А.Моцарта), Урсула («Мастак Матыс» П.Хіндэміта).