ацерабі́цца сов. отби́ться; изба́виться;
не ацярэ́бішся ад чаго́-не́будзь — не оберёшься (не изба́вишься) от чего́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пара́да ж. сове́т м.;
звярну́цца да каго́-не́будзь за пара́дай — обрати́ться к кому́-л. за сове́том
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прапарцыяна́льна нареч., в разн. знач. пропорциона́льно;
пра́ма п. — пря́мо пропорциона́льно;
п. чаму́-не́будзь — пропорциона́льно чему́-л.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разапха́ць сов., разг. рассова́ть, распиха́ть;
р. што-не́будзь па кішэ́нях — рассова́ть (распиха́ть) что́-л. по карма́нам
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́вазіцца, ‑важуся, ‑вазішся, ‑вазіцца; зак.
Запэцкацца ў што‑н. Але гэта трохі рызыкоўна, бо можна ўгразнуць дзе-небудзь цёмначы, вывазіцца так, што і ў пасёлак брыдка будзе паказацца. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
амальгамава́ць, ‑мую, ‑муеш, ‑муе; зак. і незак., што.
Сплавіць (сплаўляць) які-небудзь метал з ртуццю, а таксама растварыць (раствараць) які‑н. метал у ртуці. // Пакрыць (пакрываць) амальгамай. Амальгамаваць люстра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазнава́та,
1. Прысл. да пазнаваты.
2. безас. у знач. вык. Аб даволі познім часе. [Алесь:] — Я як-небудзь іншым разам зайду, а то, па праўдзе сказаць, сёння пазнавата ўжо. Васілевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паразуме́цца, ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца; зак.
Прыйсці да згоды, аднадушнасці; дагаварыцца. [Мікіта:] — А я выберу такую, як сам. Як-небудзь паразумеемся... Ракітны. Ці не час паразумецца: што такое літаратурная старонка? Лужанін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раздвае́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. раздвойваць — раздвоіць; дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. раздвойвацца — раздвоіцца.
2. Што-небудзь раздвоенае, раздвоеная частка чаго‑н. Капыты з раздваеннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэспе́кт, ‑у, М ‑кце, м.
Уст. Пашана, павага. Верабей, як-ніяк, меў, як кажуць, рэспект да Веры Ігнатаўны, і яна не помніць, каб у чым-небудзь ёй адмаўляў. Пестрак.
[Фр. respect.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)